Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

ΜΕΛΙ,Η ΓΑΤΑ ΜΟΥ.

Αποφασίσαμε να κάνουμε βόλτα το βραδάκι με τον Αλέξανδρο.Ενα όμορφο φεγγάρι,βολτούλα από πάρκο Ναυρίνου στο Μοναστηράκι και από κει Γκάζι και ξανά πίσω..
Εκπληξη.Ενα γατάκι στο Γκάζι.Όμορφο και μικρό.Αρχίζει τις αγάπες και τα κουνήματα.Συνάμενη,κουνάμενη η μικρή ακολουθούσε και εμείς παίζαμε.Λέμε για πλάκα να την πάρουμε.Και έτσι έγινε.Αν και στην αρχη τσινούσε λίγο-βλ.γρατζουνιές στο χέρι μου- έπειτα μάλλον αγαπηθήκαμε πολύ.Κοιμήθηκε αγκαλιά μου και δεν κουνιόταν.Γουργούριζε και είχε δεθεί πάνω μου.Εγω τα ζώα δεν τα θέλω στο σπίτι.Θα ήθελα χρυσόψαρο.Και αν είχα κήπο,σκύλο.Αλλά γάτα όχι.Αυτή όμως είναι σκατούλα σαν εμένα.Και μοιάζει με τον ΕΤ όταν μας κοιτάει και κάνει νάζια.
Αυτή τη στιγμή είναι στον καναπέ μου και κοιμάται.Εδώ και πόσες ώρες είχαμε βατερλό.Φάγαμε,παίξαμε,έχεσε στο πάτωμα,πήγα να τη βάλω για μπάνιο-αλλά όοοοχι!-είναι με τις σαπουνάδες η χαζή και τρέχει.Το πάτωμα είναι μουνί,αφού την κυνήγησα με το τηλέφωνο του μπάνιου για να την ξεβγάλω και μετά χωθηκε νιαουρίζοντας και κάνοντας μου γλυκά ματάκια,κάτω από ότι βρήκε.Τσουπ,εμφανίστηκε και έκατσε στη γωνίτσα του καναπέ να κλείσει τα ματάκια της..

Δεν την αντέχω καθόλου.Δεν μπορώ να μαζεύω αυτό το χάος.Αλλά την αγάπησα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου