Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011

ΘΥΜΗΤΙΚΟΝ.

-Γιατί δίνεις αξία;Αφού δεν αξίζει να πάρει τίποτα από σένα.Δεν πρέπει να του μιλάς σαν να είναι ανθρωπος.Να μην υπάρχει.
-Δεν είναι λύση αυτή.Σιγά,δεν έγινε και τίποτα.Δεν είχε άδικο,μπορώ να καταλάβω την αντίδρασή του.Και στην τελική τόσα περάσαμε.Αλίμονο αν κάνω ότι δεν υπάρχει.
-Το συναίσθημα σου καταπνίγει τη λογική σου.Η λογική λέει πως δεν υπάρχει πια.Είναι θέμα αξιοπρέπειας.Ακου λέει τον κατανοεί..και σένα ποιός σε κατανοεί;
-Ε,όχι ρε συ..Άλλο η αξιοπρέπεια και άλλο ο εγωισμός.Είναι λογικό να προσπαθώ να είμαι καλά και η κατάσταση να βελτιώνεται.Εγώ κοιτάω να είμαι εντάξει με τον εαυτό μου και να βλέπω και την άλλη πλευρά.(ας μην είμαστε στενομυαλες)
-Μα δεν καταλαβαίνεις ότι αυτά τα λέει το συναίσθημα και όχι η λογική;Η λογική λέει πως αν κάποιος μας φερθεί άσχημα,τον διαγράφουμε,δεν αξίζει ούτε τη σκατούλα σου.
-Τί λες ρε;Αυτά είναι ανωριμότητες.Και αυτό που λες εσύ,είναι φουλ συναίσθημα.Συναίσθημα οργής που πνίγει τη λογική.Η λογική λέει κάνει τα πράγματα καλύτερα.Αξιοπρέπεια είναι άλλο.
-Αρα και οι δυο έχουμε συναίσθημα που πνίγει τη λογική.Εγώ οργή και εσύ αγάπη;
-Χμμμ..Έχω την εντύπωση ρε μαμά,ότι εγώ είμαι πιο αδιάφορη πλέον,πιο ουδέτερη.Νομίζω ο εγωισμός σου είναι πολύ πιο δυνατός από την αξιοπρέπειά μου.

1 σχόλιο:

  1. Μου γέννησε τόσες σκέψεις αυτή η κουβέντα.Τελικά εγωισμός ή αξιοπρέπεια; Λογικό ή θυμικό; Το συναίσθημα μας κάνει εγωιστές για να αποφύγει το συναίσθημα;Αλλά έτσι μήπως απογευγει τη λογική;

    ΑπάντησηΔιαγραφή