Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011

ΚΕΝΟ.

Για να σε κάνω να γελάσεις θα έκανα τα πάντα.
Για σένα θα γινόμουν θαυματοποιός.
Πώς; 
Αφου θα με αγαπούσες.
Απλά σφίξε για λίγο το χέρι μου.
Γιατί;
'Ετσι,ίσως ξεχάσω.
Ίσως να θελήσω να ζω.
Αλλα αν δε θες να το κάνεις,είμαι ήδη νεκρή.
Συγνώμη,παρασύρθηκα με τα όνειρά μου.
(Εμ,ετσι είναι όσοι αγαπούν-ή καλύτερα οι απελπισμένοι.)
Τώρα ξέρεις γιατί στα λέω αυτά.
Δε φοβάμαι.
Δεν έχω ζωή να χάσω.
Θα ήθελα να με δω στα μάτια σου.
Μαζί να αποχωριστούμε τη μοναξιά μας.
Σου ζητάω μια θέση στη ζωή σου.


Θα μπορούσα να κάνω άπειρες παρομοιώσεις για να ορίσω την ομορφιά σου, όταν γελάς.
Για το σώμα σου,που αγκάλιασα γυμνό.
Το πρόσωπο σου,που φίλησα.
Τα χέρια σου,που χάιδεψα.
Στιγμές ευτυχίας.
Όμως,δεν μπορώ.


Μα,ποιον ν’ αγαπήσω; 
Σε ποιόν να το πω;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου