Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

FORELSKET.

Πριν λίγο,μου ήρθε μια εικόνα από το πατρικό μου σπίτι στη Θεσσαλονίκη. Όσο πολύ και να αγαπω το σπίτι που μένω τώρα, θα ήθελα να ξαναζήσω όσα είχα εκεί. Αλλά τίποτα δεν είναι εκεί και φυσικά δε θα είναι και ποτέ.Με τρελαίνει αυτό.Με τρελαίνει το πόσο μου λείπει,ότι θέλω κι αλλο,θέλω να ζήσω κάποια πράγματα-για λίγο ακόμα.
Δε μπορούμε να αποφασίζουμε ποτε είμαστε έτοιμοι να ζούμε κάποια πράγματα;
'Αδικη ζωή. 
Και αν πάω να κοιμηθώ στο παιδικό μου κρεβατι,αν χαζέψω στο δωμάτιο μου και αν επαναλάβω με την αδερφή μου τα παιχνίδια μας και αν με αγκαλιάζει η μαμά μου στο κρεβάτι μου και αν και αν ..
Τότε δεν είχε αν.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου