Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2011

THANKSGIVING.

Ευχαριστώ τους ανθρώπους που με αγάπησαν και αυτούς που με άφησαν να τους αγαπήσω.Ευχαριστώ που έχω να θυμάμαι παιδική ηλικία και εφηβική ηλικία.Ευχαριστώ που είχα οικογένεια και μια μικρή αδερφή.Ευχαριστώ που έχω μια μανούλα που θα έδινε παραπάνω από τη ζωή της για μένα.Μακάρι να μπορούσα να ανταποδώσω.Ευχαριστώ για τα ωραία πρωτοχρονιάτικα εορταστικά τραπέζια με τα σόγια,τις εκδρομές,τα δώρα,τις οικογενειακες γκρίνιες,τη ζεστασιά,τα μελομακάρονα και τις βασιλόπιτες που φτιάχναμε με τη γιαγιά μου.Ευχαριστώ που πίστευα πάντα στο καλύτερο και που περίμενα ξύπνια τον Αγιο Βασίλη με μπισκότα και γάλα.Ευχαριστώ όσους με έχουν ακούσει.Ευχαριστώ αυτούς που ήθελαν την παρέα μου.Ευχαριστώ τους φίλους μου και όσους έκατσαν πλάι μου.Ευχαριστώ τους ανθρώπους που ήθελαν να μοιραστούν κάτι μαζί μου-ακόμη και αν αυτό είναι ο πόνος τους.Ευχαριστώ αυτούς που με συγχώρεσαν.Ευχαριστώ αυτούς που με ερωτεύτηκαν.Ευχαριστώ που έχω αναμνήσεις.Ευχαριστώ αυτούς που με σκέφτηκαν,με έψαξαν,με ρώτησαν,με νοιάστηκαν,μου στάθηκαν,μου έδωσαν,μου έμαθαν.Ευχαριστώ για το κάθε τι μικρό που αυτή τη στιγμή έχω γύρω μου.Ευχαριστώ που δεν μπορώ να διαγράψω.Ευχαριστω που μπορώ να ευχαριστώ.
(Είμαι πολύ συγκινημένη.Χωρίς λόγο.Από τη μία,αισθάνομαι μια απιστευτη δύναμη μέσα μου που φωνάζει ''ευγνωμοσύνη'' και από την άλλη κάτι που ουρλιάζει ''κενό''.Με γεμίζει απόλυτα το ότι έχω ζήσει ένα σωρό όμορφα πράγματα και έχω μαζεμένους ανθρώπους,στιγμές και σκέψεις,αισθήματα μέσα μου,αλλά όλα αυτά είναι μνήμες.Τσουφ!Τίποτα.Παρελθόν.Δεν υπάρχουν.Θα μου πεις ''και τί υπάρχει,αν οχι η μνημη;'' -τίποτα.Ανατριχίλα.Εχω μπουρδουκλωθεί πάλι.Είναι όλα και τίποτα.Μακάρι να γυρνούσε ο χρόνος πίσω.Μακάρι.Μακάρι.Μακάρι.)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου