Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2012

2012.

Γύρισα.
Θέλω να σας πω πως πέρασα,τι έκανα.Πρώτα όμως,θέλω να αποχαιρετησω το χρόνο που μας πέρασε.
Ήταν ένας χρόνος δύσκολος για όλους,κυρίως οικονομικά.Όμως,όλα είναι σχετικά,οπότε αν σε έναν τομέα κάτι πάει λάθος συμβαίνει μια ωραιότατη ''καραμπόλα''.Χωρίς λεφτά,μειωμένα έξοδα,περισσότερη στέρηση,μειωμένες ανάγκες,περισσότερη καταπίεση και αυθυποβολή για να κοπούν τα πολλά ''θέλω''.
Εκεί που υπάρχει το ''μπορώ'',το ''θελω'' να σιωπαίνει.Ζώντας σε μια πιεσμένη κοινωνία όπως αυτή,με ενα λαό αναποφάσιστο και ατομιστή,είναι λογικό κι εγώ,να ζητώ το καταφύγιό μου.
Το χρόνο που μας πέρασε,το 2011, αλλαξε η ζωή μου ριζικά.Το εκτιμώ.Είχε μερικούς μήνες που άλλαξα πόλη,έμεινα μόνη μου,μακρια απο οποιονδήποτε δικό μου άνθρωπο και διαγράφοντας τους παλιούς γνωστούς.Αποφάσισα να χτίσω κάτι απο την αρχή.Φυσικά και υπέστην ψυχρολουσία.Υπήρξαν σημεία που με σοκαραν,με ταρακουνησαν.Ωρίμασα αρκετά,γνώρισα πάρα πολύ κόσμο,έκανα φίλους-πραγματικά νιώθω οτι έχω καποιους ανθρωπους που μπορεί να μου λείψουν-,εχω γνωρίσει πολλές νεες καταστασεις και εχω δημιουργήσει τρομερες μνημες.Εχω αλλες αναγκες.Και βρηκα και λίγο χωρο να μπω και βρηκα και αλλα κομματακια παζλ να με αγκαλιασουν.Δραστηριοποιηθηκα δημιουργικα σε πολλα επιπεδα,έμαθα.Απο την αλλη,μέσα μου παλεύω σταθερά με φαντασματα και δαίμονες.Αλλα,αυτή είμαι.Και τουλάχιστον ξέρω τι είναι αυτό.Το 2011 λοιπον,μια χρονια που για μενα σημαινει πολλα,αλλαξε πολλα.
Εγινα το άρτομο, και η εξέλιξη-πορεία μου στο χρόνο (κυριως συναισθηματικη) φαίνεται στις ιστορίες που επιλεγω να δώσω εδω με σειρά,στο μπλογκ.
Εύχομαι να έχουμε έναν ακόμα γεμάτο χρόνο(ακομα και με αδειες τσέπες).Κουράγιο θέλει.Και όποτε βλέπουμε πως δε γεμίζει,να βάζουμε πρόκληση στον εαυτό μας να το γεμίσουμε.
Όσο μπορεί να αλλάζει ο χρόνος,τόσο μπορούμε κι εμείς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου