Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

ΜΠΛΟΥΜ.

Θυμάμαι που πήγαινα κολυμβητήριο,ήμουν γύρω στην πρώτη δημοτικού.Παιδάκι.
Με το ζόρι να πλησιάσω το νερό.
Πάντα φοβόμουν.
Κατατρομαγμένη μάζευα όσο εγωισμό και κουράγιο είχα και έμπαινα μέσα.
'Εκανα όσα κολπα μπορούσα για να γλιτώσω.Κρύφτηκα στο τμήμα με τα μικρότερα που δεν τα έβαζαν στη μεγάλη πισίνα,προσποιούμουν πονόκοιλους και την έκανα με ελαφρά πηδηματάκια για τα αποδυτήρια,"ξεχνούσα" το σκουφάκι/μαγιώ και άλλα χαριτωμένα.
Θυμάμαι που καθόμουν μόνη και έτρεμα σαν το ψάρι μέχρι να με λυπηθεί και να με μαζέψει η μαμά μου για να φύγουμε.
Χμμ,ώρες ώρες λυπάμαι που δεν έμαθα να κολυμπάω καλά.
(Δίκιο είχε η μαμά,που με πίεζε.)
Τώρα πνίγομαι σε μια κουταλιά νερό.

2 σχόλια:

  1. -κατι μου θυμίζουν όλα αυτά..τα χαριτωμένα "πονάει η κοιλιά μου" και τον προπονητή που με έπαιρνε και με πέταγε μέσα στην πισίνα επειδή φοβόμουν να μπώ.
    Καλό κολύμπι έμαθα.Still πνίγομαι σε μια κουταλιά νερό..For what is worth σε νιώθω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και μένα με πέταξαν μέσα στην πισίνα.Τρόμος.Η μύτη μου γέμισε με χλώριο που ακόμα μου μυρίζει.Κάποιες φορές μου αρέσει να κολυμπάω,αλλα συνηθως θελω ασφαλεια και ησυχία.
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή