Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

ΦΟΥΛΑΡΕ ΤΟ.

Σήμερα,είναι μια μέρα Σαββατιάτικη σαν όλες τις άλλες.
Τίποτα το ξεχωριστό και το σπουδαίο-παρά τις ματαιόδοξες ελπίδες για να περάσεις ανάλαφρα όμορφα.
Αποφάσισα να μείνω μέσα,παρά τις προσκλήσεις.
Για κάποιο λόγο βαρέθηκα,ξενέρωσα με τον κόσμο-σαν να μη με γεμίζει αυτό.
Σήμερα θυμήθηκα όμορφα πράγματα.
Θυμήθηκα να γελάω με την αδερφή μου,να μαγειρεύουμε με την οικογένεια μου και να τρώμε όλοι μαζί.
Θυμήθηκα πόσες ατελείωτες στιγμές πέρασα σκεπτόμενη μελλοντικά στην εφηβεία μου.
Θυμήθηκα πόσο ερωτεύτηκα,πως παίζαμε σαν πεντάχρονα,το μαξιλάρι ανάμεσα στο κρεβάτι και τον τοίχο,τα αγκαλιαστά ζεστά πρωινά-πάντα ήταν ζεστά-και την αίσθηση αυτή ότι ο άλλος είναι εκεί,δίπλα σου,για σένα,με εσένα.
Όλα αυτά που δε θα ξαναζήσω ποτέ,τα χαιρετώ.
Θα τα αγαπώ κάθε μέρα και παραπάνω.

Σήμερα, Σάββατο βράδυ,αποφάσισα να μείνω μόνη με τις μνήμες μου,που πάντα θα με γεμίζουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου