Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

ΜΠΛΕ ΝΥΧΙΑ.

Δίνω το τελευταίο μάθημα γι αυτή την εξεταστική αύριο.Αύριο "απολύομαι".Δεν μπορώ να διαβάσω.Με τίποτα.Εχω προσπαθήσει εδώ και πολλές ώρες(όλη μέρα,δε θελω καν να υπολογίσω).
Μάταιο,κάθομαι στη γωνίτσα μου στον καναπέ,σηκώνομαι τα απαραίτητα και ξανακάθομαι.Αγκαλιά ο υπολογιστής.Μέγα λάθος.Ναι,αλλά βαριέμαι.Ακουω μουσική,μιλάω με φίλους,χαζεύω,βλέπω φωτογραφίες φίλων,ρούχων,αγνώστων,καλλιτεχνών,εκθέσεις έργων τέχνης,ντοκιμαντέρ,βλέπω πως φτιάχνονται οι τσίχλες,τα προφυλακτικά,τα τσιπς,τα χάριμπο,τα κορν φλέηκς,οι χυμοί-συσκευασμένοι,τα νομίσματα,βλέπω κινουμενα σχέδια,βλέπω επιδείξεις μόδας,παρακολουθώ τάσεις,βλέπω βίντεο που σου δείχνουν πως να κάνεις το Χ πράγμα,βλέπω ένα ακόμα επεισόδιο, μιλάω στο τηλέφωνο με τη μαμά μου,ε τη γιαγιά μου,σκέφτομαι,μπαμπάς,σκέφτομαι κι άλλο,διαβάζω άπειρα άρθρα,κλέβω ιδέες για αποκριάτικα κοστουμια,μαγειρεύω,τρώω,τρώω πάλι,τελειώνω τα μπισκότα,τα κορν φλέηκς με γιαουρτι,τα μήλα,ψάχνω να βρω κάτι,πάω στο μπάνιο,με κοιτάω και σκέφτομαι,φεύγω,γυρνάω,κουνάω τα πόδια μου καθώς ακούω μιξαρίσματα από αγαπημένα τραγούδια,γράφω και μιλάω,σκηνοθετώ στο μυαλό μου ολοκληρη ταινία,αναπολώ,έχω λύσει μαθηματικούς τύπους,εχω βρει το ελιξήριο της νιότης,έχω κάνει αστειάκια και γελάω μόνη μου,διαβάζω κόμικ,σκέφτομαι τι να κάνω αύριο,κάνω ένα σωρό υποθέσεις,περιμένω απλά,χυμός,εχω στησει το μελλοντικό μου γάμο,ξανακάθομαι και περιμένω.Σηκώνομαι και με βλέπω στον καθρέφτη,χμ,από τις στιγμές που με χαίρομαι-ωραία φαίνονται τα μαλλιά μου να κοκκινίζουν στο φως,μακριά και μικρή φιγούρα από απόσταση,συμπαθής,ωραίο το καφέ πλεχτο και το λουλουδι στο κεφάλι,κάνω ωραίες σκιες,ας με χαζέψω,δε θα ξαναζήσω αυτή τη μέρα,δε θα με ξαναδω τόσο νέα(ακόμα και αύριο δηλαδή).Να συμμαζεψω;Οχι.Συμμάζεψα.
Θα βάψω τα νύχια μου-που εχω να τα βάψω απο τον Οκτώβρη.Κανω πόση ώρα μεχρι να διαλέξω χρώμα-σκούρο μπλε τελικά,το αγαπημένο μου.Η φαντασία μου δεν κάθεται στα αβγά της.
Εχω ξεχάσει τι έχω κάνει όλη μέρα.Το μόνο που θυμάμαι είναι πως δε διάβασα.Και πως έκανα ό,τι μπορούσα για να το αποφύγω.
Όταν δε θέλουμε να κάνουμε κάτι δεν υπάρχει σωτηρία.Αυτό θα πει:"Δεν υπάρχει δεν μπορώ,υπάρχει δε θέλω".Θα μπορούσα να είχα διαβάσει είκοσι φορές και να πάρω άριστα με τόνο.Για κανένα λόγο δε με πειθει αυτό.Και σκέψου ότι είμαι άτομο που έχει ακραία αίσθηση αυτοσυντήρησης και στόχους.Αλλα όταν δε θες,τελείωσε η υπόθεση.Ορίστε,τώρα γράφω και σβήνω εδώ.Ούτε καν ξέρω αν θα το ανεβάσω αυτό.Αλλά έχω χρόνο να το αποφασίσω μέχρι να δώσω.Να δω ΤΙ θα κάνω.Ολοι το παθαίνουμε,κουράγιο,είναι απολύτως φυσικό,μην αγχώνεστε,δεν είναι πρόβλημα,απολαύστε τα πράγματα που θα κάνετε όσο βαριέστε και γίνετε δημιουργικοί αν όχι παραγωγικοί. :)

1 σχόλιο: