Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

ΣΤΑΧΤΟΠΟΥΤΑ 2012.


Το παραδέχομαι.
Όταν ένας καλός φίλος μου,έσκυψε και έδεσε τα κορδόνια των παπουτσιών μου,έγινα ροζ από τη χαρά μου.
Κατά βάθος,όλες μεγαλώσαμε θέλοντας να είμαστε σαν τη Σταχτοπούτα και να μεταμορφώσουμε τα κουρελάκια μας σε μαγικό φόρεμα.
(Εγώ τουλάχιστον,τέτοια ονειρευόμουν από μικρή)
Ρομαντισμός,μπουρμπουλήθρες,χοροί,κάστρα,πρίγκηπες,χειροφιλήματα,άμαξες και
 μπιμπιτι-μπομπιτι-μπου.
Στην Αθήνα του 2012,σου λέει,πάνε τα κρυστάλλινα γοβάκια.
Who cares, το δικό μου παραμύθι έχει stan smith.

Μικρές καθημερινές φαντασίες :)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου