Τετάρτη, 11 Απριλίου 2012

ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.

Είναι η πρώτη χρονιά που δε θα κάνω οικογενειακά Πάσχα.Επέλεξα να μην πάω Θεσσαλονίκη.
Όταν ήμουν πιο μικρή, πήγαινα με τη γιαγιά μου και παρακολουθούσαμε πιστά κάθε μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας τη λειτουργία.
Το ότι ο παππούς μου ήταν παπάς,έπαιξε σημαντικό ρόλο στο ότι η οικογένεια μαζευόταν σε μια εκκλησία και το ότι τον θεωρούσα κάτι σαν προσωπικό ταχυδακτυλουργό με το όλο θέμα με το θείο φως.
Με τα χρόνια και με τις διαφωνίες των γονιών μου ως προς το θέμα της θρησκευτικής μας παιδείας,άρχισα να κοροιδεύω και να αποφεύγω ό,τι σχετικό με την εκκλησία.Η αλήθεια είναι πως δε με αντιπροσωπεύει πολύ.
Πέρυσι, πρώτη χρονιά μακριά από το σπίτι,ο οργανισμός μου ήθελε να πάει σε χωριό και να δει έθιμα.
(Βέβαια,τα αβγά τα ζωγράφισα όπως ήθελα,δεν έμεινα στο παραδοσιακό κόκκινο,για να πω την αλήθεια.Ο καθένας έχει τον τρόπο του.Φαντασία θέλει και το Πάσχα.) 
Θεωρώ,λοιπόν,πολύ γλυκό όλο αυτό που συμβαίνει με τους ανθρώπους που μαζεύονται και πιστεύουν σε κάτι και μένουν σιωπηλοί ακούγοντας,ελπίζοντας και περιμένοντας.
Η προσευχή είναι κάτι που κάνω.Μπορεί όχι συχνά ή σε έναν συγκεκριμένο Θεό κάποιας πίστης,αλλά σε κάτι μέσα σε μένα αλλά ταυτόχρονα και ζητώντας να ακουστεί κάπου σαν έκκληση για προστασία.
Αυτές τις μέρες,θέλω να πάω στην εκκλησία να παρακολουθήσω κάποιες στιγμές.
Είναι διαφορετικά όταν δεν πηγαίνεις καταναγκαστικά,αλλά το κάνεις επειδή το θες.
Όταν το λέω σε φίλους μου,ξαφνιάζονται και με ρωτάνε αν πιστεύω.
Τί να απαντήσω; 
Πιστεύω στην αγάπη,στον άνθρωπο,στην ελπίδα,στον πόνο και βρίσκω συγκινητικό το να αγκαλιάζονται οι άνθρωποι,να θρηνούν και να συγχωρούν-έστω προσωρινά και επιφανειακά- ή να σιωπούν βιώνοντας ένα θάνατο και περιμένοντας μια Ανάσταση.
Η προσέγγισή μου,είναι σίγουρα περισσότερο φιλοσοφική-κοινωνική,παρά θρησκευτική.
Όπως και να 'χει, θεωρώ πως είναι μια καλή ευκαιρία να ακούσουμε κάποια πράγματα,να βιώσουμε κάποια άλλα και να έρθουμε πιο κοντά με την ανθρώπινη πλευρά μας.
Φέτος,θα δοκιμάσω την τύχη μου στο αστικό μου Πάσχα.
Εχει όμορφους ναούς η Αθήνα (για τα άρτομα ειδικά,έχουν πολύ ενδιαφέρον).
Μπορεί να είναι όντως μια απλή εβδομάδα μέσα στο χάος του χρόνου ή να έχουμε δική μας προσωπική "μεγάλη" εβδομάδα,αλλά εχει πλάκα να κρυφοκοιτάξουμε λίγο στη μοναδική εβδομάδα που έχει Μ κεφαλαίο για τους γύρω μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου