Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2012

ΕΛΠΙΔΑ.



Διαβάζοντας την προηγούμενη ανάρτηση ένιωσα εκτεθειμμένη.
Θέλω όμως, να είμαι απόλυτα αληθινή εδώ,να μην κρύβομαι.
''Ωπ.Τί μελαγχολία είναι αυτή;'',σκέφτηκα.

photo

Το ότι μπορούμε να βιώνουμε- ακόμα και τέτοια σαπίλα-είναι δώρο.
Και μας δίνεται μια φορά μόνο.
Όλα θα πάνε καλά.
Πρέπει να πιστέψουμε στους ανθρώπους γύρω μας και να αγαπήσουμε.
Και να σας πω ένα μυστικό.
Πολλοί φοβούνται.
Ας δώσουμε πρώτα εμείς.




Υγ.Θυμήθηκα αυτό και λέω να το κάνω: http://eytyxia13.blogspot.gr/2012/03/blog-post_07.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου