Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2012

MY APOLOGIES.

'Αρτομά μου,συγνώμη μου ήμουν τόσο γκρινιάρα τελευταία.Συμβαίνουν αυτά,όλοι περνάμε τέτοιες φάσεις.
Θέλω να σας πω,πως ακόμα και τίποτα να μην αλλάζει και να έχουμε βαριά κατάθλιψη-όπως στην περίπτωσή μου,το πόσο δυνατοί είμαστε θα φανεί όχι από τον πόνο που αντέχουμε,αλλά από το ότι καταφέρνουμε να τον ξεπερνάμε.
Συμβουλή της ημέρας,για να φτιάξετε τη διάθεσή σας:Καθαριότητα.
Δεν μπορούσα να κοιμηθώ,πνιγόμουν.Από τις 6 μέχρι τη 1 το μεσημέρι καθάριζα το σπίτι (συμμάζεμα,ρούχα,βιβλία,σκούπισμα,πλυντήρια,άπλωμα κλπ)
Το σπίτι άδειασε,οργανώθηκε.
Είναι απελευθερωτικό.
Πιστεύω στο ότι ο χώρος μας,είναι το μυαλό μας.
Ετσι,προσπαθώ να το καθαρίσω.
Τζιτζί.Μετά έριξα και έναν υπνάκο και έστρωσα.
Βάλ'τε προτεραιότητες και οργανώστε την καθημερινότητά ,ετσι ώστε να μη σας αποσυντονίζει.
Όλα καλά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου