Τρίτη, 14 Αυγούστου 2012

ΔΩΣ ΜΟΥ ΑΥΤΗ ΤΗ ΓΕΥΣΗ.

Φοράω λευκό και τα χρώματα της άμμου, ένα πράσινο τετράγωνο βραχιόλι και τσιμπάω σταφύλια στο δρόμο.
Χαζεύω την Αθήνα, περπατώ νευρικά και εντοπίζω κόσμο.
Κάνω σκεψεις, μαζεύω εικόνες, ήχους.Ό,τι προλαβαίνω.
Αγοράζω πετρόλ χνουδωτές παντόφλες.Θα περάσουμε καλά μαζί το χειμώνα, "κορίτσια".
Περνώ από τα σημεία της πόλης αυτά που αγαπώ και με πονάνε.Αυτά που με κάνουν να νιώθω.
Αυτά είναι τα αγαπημένα μου.Τα έβαλα στο φιλμ μου,τα φωτογράφισα στη μνήμη μου.
Κάθομαι και παρατηρώ με συντροφιά μια ροζ κρέπα.
Ροζ ήταν παλιά οι χνουδωτές παντόφλες και μπεζ δεν ήταν τα ρούχα, αλλά ο πρώτος έρωτάς μου.
Όλα κάνουν κύκλους και μπερδεύονται,σαν να μπαίνουν στο πλυντήριο.

Εχω πολαρόιντ,κλέβεις βόλβο;

Γειά σου, Αθήνα μου.

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2012

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ.

Μεγάλη αλήθεια.
Όταν είσαι ερωτευμένος,το διαφορετικό το αγνοείς.
Ο ανεκλπήρωτος έρωτας,βασίζεται στο παιχνιδι της θέλησης.
Βλέπουμε ό,τι θέλουμε να δουμε,φτιάχνουμε τον άλλο όπως θέλουμε να τον δούμε,βρίσκουμε τα κοινά μας μαζί του,ταυτιζόμαστε.Θέλουμε να ταυτιστούμε.
Κι αυτό το ονομάζουμε αγάπη.
Αξίζει,ακόμα κι ας βασίζεται όλο στη θέληση.
Ακόμα κι αν ο ένας από τους δυο βλέπει μόνο τις διαφορές.

Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2012

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΣ ΑΝΤΙΟ.

-Ακόμα Αθήνα;
             (σ'αγαπώ- σ'αγαπώ- σ'αγαπώωω)
-Φεύγω για διακοπές αύριο!
-Α,τέλεια,επιτέλους.
            (τι; πού πας; 
             πω,και τώρα που φεύγεις πως θα ξέρω τι κάνεις,
              με ποιες θα γκομενιάζεις κλπ;
              ε,ρε πούστη.)
    Σου χρειαζόταν.
               (μαλάκα)
    Κι εγώ την κάνω σε λίγο.
           (αλλά, χέστηκες...χαμένε.)
 -Μια χαρούλα,θα κάνεις και μπανάκια.
-Ναι,ναι!
           (ναι,πως.και δε θα σε σκέφτομαι και καθόλου.)
-Τα λέμε από φθινόπωρο!
-Ναι,ρε!
        (χαμόγελο καρφιτσωμένο στα αφτιά,κατάρες για στυτικές πτώσεις)   
     Να περνάς καλά!
        (μην τυχόν και περάσεις καλά-γαμώτογαμώτογαμώτο.)
-Ελα να σε φιλήσω!
  *Σμουτς*
        (Σνιφφφ/Γκκκκκρρ...)

 Μη μου πείτε πως δεν το νιώθετε.

Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2012

ΤΙ ΧΙΟΥΜΟΡ.

4.34 το πρωί.
Γελάω μόνη.
Ωορρηξία και καρυδάκι γλυκό.
"Η πιο γλυκιά περίοδος της ζωής μου!"
 
Φανταστείτε να έπαιρνα και ναρκωτικά.

Τρίτη, 7 Αυγούστου 2012

禅宗.

Η μέρα σήμερα είναι πολύ χαλαρή.
Με ανησυχούν οι χαλαρές μέρες,αλλά τις απολαμβάνω.
Ειναι οι μέρες αυτές που απολαμβάνεις να είσαι μόνος και δεν επιδιώκεις τίποτα.
Απλα καλή χαλαρή διάθεση.
Ψώνισα για το σπίτι,περπάτησα και λίγο,εβαλα πλυντήριο,άπλωσα και μυρίζει ωραίο καινούργιο μαλακτικό-αχ-, πέταξα πολλά σκουπίδια-λατρεύω το σπίτι μου καθαρό-πήρα ένα δέμα που είχε μέσα τσουρέκια απο Θεσσαλονίκη,καρυδάκι γλυκό και μέλι και από εκείνη την ώρα τσιλάρω γράφοντας στον υπολογιστή με Thievery Corporation να μου φτιάχνουν τη διάθεση.
Απόλαυση.
Τίποτα δε χαλάει την ατμόσφαιρα,ούτε το σπασμένο βάζο με το μέλι,ούτε τα γυαλιά που μου μπήκαν στο χέρι,ούτε τα άρθρα που διάβασα,ούτε η χαζομάρα των συμπολιτών μου στο δρόμο
Κάνω σκέψεις, φτιάχνω ρομαντικές εικόνες και γελάω με την κατάσταση του κόσμου αντί να κλαίω.
Εχω φτάσει σε "Ζεν" καταστάσεις.

(Αν αύριο δε γκρινιάζω, πρέπει να ανησυχήσει κάποιος.)

CATWOMAN.

http://data.whicdn.com/images/26672615/cute-cat-pictures_19_large.jpgΜε κυνηγάει κάτι στη ζωή μου τα τελευταία δυο χρόνια.
Γάτες.
Εννοώ,πως βρίσκω συνεχώς συμπαθητικά γατάκια στο δρόμο και όλο πάω να τα μαζέψω,τα λυπάμαι και δεν μπορώ να τα αφήσω.Κατάρα!

Δεν μπορώ να τα κρατήσω,δυστυχώς.
Αναρωτιέμαι αν θα μπορέσω ποτέ να έχω κατοικίδιο.
Βέβαια,τα ζώα μου δείχνουν αγάπη και εγώ ανταποδίδω με την πρώτη ευκαιρία,αλλά πραγματικά πονάει η καρδιά μου όταν πλασματάκια, μου νιαουρίζουν αγαπησιάρικα και ζητούν προστασία.
Σήμερα με περίμενε έξω από το σπίτι μια όμορφη γατούλα που μάλλον από κάπου χάθηκε, υπήρξα σκληρή και έκλεισα την πόρτα ενώ κοιτούσε.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ.Αν την ακούσω θα κατέβω να τη μαζέψω.
Ρε,μιάου,ρε.

Κυριακή, 5 Αυγούστου 2012

ΤΟ ΕΞΥΠΝΟ ΠΟΥΛΙ.

Στο λύκειο,είχα μια καθηγήτρια που μου άλλαξε την κοσμοθεωρία ή μάλλον μου έδωσε ένα κλειδί για να μπορέσω να ξεκλειδώσω κάποια ερωτηματικά μου.
Με λίγα λόγια,μπόρεσα να κατανοήσω τη γραμματική.
Δεν εννοώ τους κανόνες που μαθαίνουμε στο δημοτικό για να χειριζόμαστε καλά το λόγο,αλλά την ουσία της γραμματικής.
Πάντα έβλεπα τα πράγματα πιο τετραγωνισμένα και θεωρούσα αλληλένδετη τη θεωρία με την πράξη,τις "θετικές" επιστήμες με τις "θεωρητικές"- χωρίς να πιστεύω πως κάποια είναι πιο σημαντική από την άλλη.
Για να υπάρχει ουσία στα μαθηματικά,πέραν των τύπων πρέπει να δούμε τι σημαίνει μια μεταβλητή,τι ρόλο παίζει μια σταθερά,ένας τύπος,γιατί προκύπτουν ταυτότητες και πως αυτές εφαρμόζονται.Το να μπουν δια μαγείας δέκα ψηφία σε συνδιασμούς και διακρίνουσες,μου φαίνεται άσκοπο-και αυτός είναι ο λόγος που έπαψα να ασχολούμαι με τα μαθηματικά στο σχολείο,ενώ πάντα τα αγαπούσα πολύ και τα καταλάβαινα.
Ο νους,είναι δομημένος με τρόπο τέτοιο,που στο σχολείο η βιασύνη και ο ανταγωνισμός, λειτουργούν καταστροφικά και για τους μεν-που θέλουν να ασχοληθούν ουσιαστικά- αποθαρρύνοντάς τους και τους δε-που αρκούνται στην επίλυση έτοιμων τύπων- ενθαρρύνοντας  τους να συνεχίσουν σε κάτι που (πιθανότατα) δεν κατανοούν.
Αντίστοιχα στα θεωρητικά μαθήματα, όλα μοιάζουν πιο ελεύθερα και η μόνη οργάνωση γίνεται παπαγαλίστικα.
Πραγματικά,δε φαντάζεστε ΠΟΣΟ σιχαίνομαι αυτή την κατάσταση.
(Τη γνώμη μου για το εκπαιδευτικό,δείτε την εδώ. )
Να βλέπουμε ένα κείμενο, το οποίο έχει τόσο ενδιαφέρον για επεξεργασία και να μένουμε στο να χαρακτηρίσουμε μεμονωμένες λέξεις, προσδιορισμούς ή ό,τι.
Ναι, έχει νόημα το να διαβάσουμε το κείμενο,έχει νόημα και γραμματικοσυντακτική ανάλυση.Αλλά,γιατί είναι προσδιορισμός και τί σημαίνει αυτό;
Μπορούμε να δούμε κριτικά,ουσιαστικά την τεχνική;
Μάλλον: να δούμε τεχνικά/οργανωτικά/δομικά/θετικά τη θεωρία και να μπορούμε να δούμε κριτικά/θεωρητικά/ουσιαστικά την τεχνική;
Αν με διαβάζετε,θα έχετε καταλάβει πως κάποιες φορές προσπαθώ να αιτιολογήσω προβληματισμούς μου με "μαθηματική" σκέψη και αντίστροφα να αναρωτηθώ "θεωρητικά" για κάποια  λογική.Το λέω και από μέσα μου με ειρωνέυομαι κυνικά,αλλά δεν το υποτιμώ.
Το κλειδί σε όλο αυτό, λοιπόν ,είναι η συνειδητοποίηση της γραμματικής.
Από το μηδέν.
Ονομα + Ρήμα.
Τίποτα δεν είναι έξω από τη ζωή μας.
Δεν υπάρχει τυπολατρεία,εμείς ειμαστε όλοι αυτοί οι περίεργοι προσδιορισμοί.
Όλα είναι επιρρηματικές συνθήκες.
Το ποιός,που,πότε,πως,γιατί,τι.Όλα αυτά που μας προσδιορίζουν και προσδιορίζουμε.
Κάθε στασιμη κατάστασή μας, κάθε προβληματισμός, κάθε ταμπού κοκ, είναι μια απλή εξίσωση με τέτοιες μεταβλητές.
Επιρρηματικές μεταβλητές.
Οι ενέργειες,τα πρόσωπα,οι λόγοι,ο χρόνος,ο τόπος και ο τρόπος.
Όλα σχετικά μεταξύ τους.

Απλές που μοιάζουν οι ανθρώπινες σχέσεις μέσα απο τους τύπους!

Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2012

INSIDE.

Εκανα αυτό το ταινιάκι.
Παίζει να το κρύψω όταν νιώσω πιο άβολα.
Προς το παρόν,ορίστε το άρτομο.

I SWEAR.


 -Αχ,έβαψες τα μαλλιά σου;
-Όχι,βλάκα.Tα μαλλιά μου είναι φυσικά μπλέ.

THE ERASER.


 Κάνω μοντάζ,μιξάζ και όλα τα σχετικά εδώ και πολλές ώρες.