Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2012

ΓΑΛΑΖΙΟΣ.

Μπήκαμε στον Αύγουστο.Παλιοτερα γιόρταζα μια "μαύρη επέτειο" αυτό τον καιρό.
Περίεργο μου φαίνεται το φετινό καλοκαίρι,δεν το κατάλαβα καθόλου.
Γεμάτο εκπλήξεις ωστόσο.
Σήμερα, ο ρομαντισμός χτύπησε όβερντόοουζ.
Καθαρός ουρανός,βόλτες σε όμορφα μέρη, τέχνη, φιλοσοφία και ιστορίες,χαμός.
Πρώτη φορά αναγνώρισα αστερισμούς στον ουρανό και είδα δυο αστέρια να πέφτουν σε δυο μέρες.
Τα φώτα της Αθήνας σαν σε μινιατούρα τρεμοπαίζουν,όλα συνομωτούν για να γίνω πιο κυνική.
Τί σκατά;Να προσέχουμε τι ευχόμαστε;
Και εδώ ένα άρτομο παγώνει,σουφρώνει τα χείλη,γουρλώνει τα μάτια,σηκώνει τα φρύδια και κοιτά με απόλυτη απορία.Παύση.
Ε,όταν τη στιγμή εκείνη αρχίζουν και σκάνε αστραπές που μοιάζουν με πολύχρωμα ατμοσφαιρικά πυροτεχνήματα και φυσάει αέρας-γαμώτο,δηλαδή- νομίζεις πως ή σου κάνουν φάρσα ή ζεις την τελειότητα.
Φόβος η τελειότητα.Ίσως πρέπει να τη δούμε σαν κάτι βολικό προς το παρόν.
Γυρνώντας σπίτι, ένιωθα ότι παραπατάω σαν το ελαφίσιο Ζελεδάκι (ένα σκυλάκι που αγαπώ) από το σοκ του ρομαντικού φορτίου.
Έκανα τσάι τριαντάφυλλο με γαρύφαλλο και κανέλλα και έκατσα να γράψω.
Αύγουστος,σου λέει.

1 σχόλιο:

  1. k to capcha 13 scult kai hennei

    to epomeno den to lew barethhka

    to mono pou exw na pw einai oti h pragmatikothta einai kati apiasto ...antio

    k eimaste eleytheroi...

    ΑπάντησηΔιαγραφή