Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

ΤΟ ΜΠΙΣΚΟΤΟΑΓΟΡΙ ΤΗΣ.

http://www.finecooking.com/CMS/uploadedImages/Images/Cooking/Articles/Issues_111-120/051114036-01-gingerbread-men-recipe_xlg.jpgΔιάβασα αυτό, της Ειρήνης Χειρδάρη για το Κοσμοπόλιταν, ταυτίστηκα και γέλασα: 
"Oι φίλες μου με ρωτούν συχνά τι σκέφτομαι το επόμενο πρωί μετά από ένα βράδυ κατά το οποίο κάνω σεξ με κάποιον για τον οποίο δε νιώθω τίποτα. Εξαρτάται από το σεξ. Τις περισσότερες φορές πάντως το επόμενο πρωί διαπιστώνω ότι:
• Το σεξ είναι καλύτερο από την μπισκοτόκρεμα.
• Ή η μπισκοτόκρεμα είναι πολύ καλύτερη από το σεξ.
• Σίγουρα η μπισκοτόκρεμα είναι καλύτερη από το σεξ για το σεξ.
• Σίγουρα το σεξ λόγω έρωτα είναι καλύτερο από την μπισκοτόκρεμα.
• Αν η μπισκοτόκρεμα είναι φρέσκια, είναι καλύτερη από το σεξ με το μεγαλύτερο έρωτα.
• Έρχεται μια μέρα στη ζωή σου που μπουχτίζεις με την μπισκοτόκρεμα.
• Δεν υπήρξε μέρα στη ζωή μου που να νιώσω ότι μπούχτισα με το σεξ.
Oι φίλες μου επίσης με ρωτάνε γιατί επιμένω να συγκρίνω πάντα το σεξ με την μπισκοτόκρεμα. Έτσι. Στην πραγματικότητα, έχω άλλη σχέση με την μπισκοτόκρεμα κι άλλη με το σεξ. Για παράδειγμα, παρά την εγκράτεια που έχω κατά καιρούς δείξει με το να μην παίρνω έτοιμη μπισκοτόκρεμα για μωρά από το σουπερμάρκετ και να φτιάχνω τη δική μου, με τα μπισκότα που μου αρέσουν, σπανίως συμβαίνει αυτό με το σεξ. Δε σκέφτομαι δηλαδή «δε θα μιλήσω σ’ αυτό το μπισκοτοαγόρι που μου χαμογελά ούτε στο άλλο μπισκοτοαγόρι που μου κάνει νόημα να χορέψουμε γιατί πρέπει να κοπιάσω, να πλάσω με τα χεράκια μου κάποιον που να είναι ακριβώς όπως τον θέλω». Μέχρι λοιπόν να βρω έναν μπισκοτοκούκλο που να με καλύπτει, καταναλώνω αυτούς που μου βρίσκονται πρόχειροι. Να, τέτοια κάθομαι και σκέφτομαι τα πρωινά που χουζουριάζω στο κρεβάτι με κάποιον για τον οποίο δε νιώθω τίποτα. Συγκεκριμένα, εκείνο το πρωινό μού είχε τελειώσει η μπισκοτόκρεμα. Πέταξα με απογοήτευση το άδειο κουτί στο πάτωμα και γύρισα στο υπνοδωμάτιο για να ντυθώ. Εκείνος γύρισε πλευρό και μουρμούρισε να μην κάνω θόρυβο. Κάθισα στο κρεβάτι και τον παρατηρούσα. «Γιώργο είπες πως σε λένε;» τον ρώτησα. Τεντώθηκε λίγο δυσανασχετώντας και χωρίς να δείξει καλή πρόθεση για κουβέντα μού είπε: «Έχει σημασία;». Όχι ιδιαίτερα."
Ναι,σημασία δεν έχει ο λουκουμάς χωρίς όνομα που κάνει και παρατήρηση για το θόρυβο.
Σκέφτομαι ότι ίσως να μην τίθεται θέμα εγκράτειας ή ποιότητας όταν αφορά την απόλαυση τελικά.Γιατί να είναι λιγότερο πρόχειρη η μπισκοτόκρεμα με μπισκότα του σουπερμαρκετ από την ίδια τη μπισκοτόκρεμα του σουπερ μάρκετ; Εμένα ας πούμε, μου αρέσει το τσιζκέηκ του Γιώτη κι ας είναι σκόνη με γάλα.
Ετσι είναι τα πράγματα και με τα μπισκοτοαγόρια-άσχετα με το αν εγώ είμαι ρομαντική και κυνηγάω τον κουλουράνθρωπό μου.
Όμως,κανείς δε σου εγγυάται οτι ακόμα και να τον ζυμώσεις με τα χεράκια σου δε θα σου γυρίσει την πλάτη.Ή αντίθετα πως ένα τσιζκεηκόπαιδο εμπορίου που τσίμπησες σε μια λιγούρα, δε θα σε αφήσει πλήρως ικανοποιημένη να τρίβεις την κοιλίτσα σου.
Μπράβο.Και τώρα θέλω γλυκό.

Υγ.Ό,τι και να γράψω σε αυτό το ποστ ακούγεται πρόστυχο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου