Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2012

ΝΥΧΤΕΣ ΛΟΥΠΑΣ.

Πρέπει να προσέχουμε τι ευχόμαστε.
Είμαι τόσο κουρασμένη που το μόνο που προλαβαίνω και μπορώ να κάνω είναι να κάθομαι σα φυτό και να σκέφτομαι.
Περνάνε τόσες ιδέες απο το μυαλό μου και όλο λέω ''α,αυτό θα το γράψω στα άρτομα!" και μετά το μυαλό μου πηγαίνει από το ένα στο άλλο,χάνεται,κολλάει,ταξιδεύει και στο τέλός είμαι τόσο κουρασμένη που απλά φτάνω εδώ και γράφω μια μπούρδα.
Αυτές τις μέρες είμαι όλη μέρα σε ένα κινηματογραφικό κάθισμα βουλιαγμένη και τρέχω απ΄τη μια προβολή στην άλλη.Θα σας γράψω αναλυτικότερα για τις ταινίες και το όλο πλαίσιο μόλις τις δω όλες και αφού τελειώσει το τρέξιμο.
Αυτό είναι η ζωή μου αυτό το μήνα.Τίποτα άλλο.Και μπορώ να πω πως με κάνει χαρούμενη.
Το μυαλό μου ειναι σε μεγάλο χάος,αλλά μπροστα στην οθόνη δεν έχει χρόνο να κάνει τους κύκλους του.
Ξέρετε,παιδεύουμε συνέχεια τους εαυτούς μας και βάζουμε προτεραιότητες και οργανωνόμαστε και όλα αυτά και δεν προλαβαίνουμε να ζήσουμε.Ίσως να πρέπει να ηρεμήσουμε και να πάρουμε το χρόνο μας.Δε λέω κατι που δεν είναι γνωστό.Απλά, το νιώθω απόλυτα και το πιστεύω.
Επομένως, ναι, οργανωθείτε,ζορίστε το μυαλό σας,αλλά θα δείτε πως θα σας έρθει από κει που δεν το περιμένετε και μπορεί και για καλό.Η επιλογή όπως έχουμε ξαναπεί,είναι το ένα μέρος και συνυπάρχει με την τύχη.
Αυτό είναι το γαμάτο με τη ζωή.
Εκεί που τη λες καριόλα και τη φοβάσαι, σε κάνει να γελάς.
Και το αντίστροφο.Και ξανά.Και ξανά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου