Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

SUCK IT.

Τελευταία, έχει πέσει πολύ συζήτηση περί χιπστερισμού.
Το ότι είναι ένα νέο χαζό τρεντ που πεθαίνει όπως και η κάθε μόδα και όλα τα σχετικά.
Θεε μου, πόσο μπανάλ.
Αυτό το τροπάρι το έχουμε χιλιοακούσει για όλες τις νεανικές μόδες.
Είναι αστείο.Είναι σαν να σου λένε να συμπληρώσεις το κενό σε μια πρόταση και κάθε χρόνο η λέξη που λείπει να αντιστοιχεί στη νέα μόδα.Το φαινόμενο αυτό είναι παντού.
Είναι μια συζήτηση που πάντα αποφεύγω να κάνω γιατί καταλήγει χαοτική,αλλά πραγματικά με τρώει η ηλιθιότητα σε όλο της το φάσμα.
Το να ξεσπά μια μόδα είναι απλά ρεαλιστικό.
Συμβαίνει στα ρούχα,στις κοινωνικές τάσεις,στην πολιτική.Τί είναι ο Σύριζα και η Χρυσή αυγή; Κουραφέξαλα. 
  Το ζήτημα με όλα αυτά είναι το γιατί και το πως.Μια τέτοια μαζική έκρηξη συμβαίνει γιατί υπάρχει η ανάγκη- και η ανάγκη του ενός οδηγεί στην ανάγκη του άλλου κοκ.Προφανώς δε λέω ότι το να βάλεις κοκκάλινους σκελετούς είναι ανάγκη.Αλλά ακριβώς το ότι στη θέση του σκελετού μπορεί να είναι το να φοράς το βρακί σου στο κεφάλι,να περπατάς ανάποδα ή και να μην κάνεις τίποτα από όλα αυτά, σημαίνει πως κάποιος λόγος υπάρχει για να δημιουργούνται αυτές οι ομάδες. 
  Θα πω το βασικό.Είμαστε κοινωνικά όντα.Οι άνθρωποι έχουν την ανάγκη του αλλου,της κατανόησης και της αποδοχής.Κάποιοι το κάνουν ευκολότερα και άλλοι δυσκολότερα.Κάποιοι απλά με χιούμορ. Δεν βλέπω το αρνητικό στο να προσπαθεί κάποιος να ενσωματωθεί σε ένα χώρο,όπου νομίζει πως μπορεί να επικοινωνήσει με κάποια άτομα.Είτε αυθόρμητα, είτε όχι.
  Ακόμα και όλο αυτό να είναι "δήθεν", πού είναι το κακό στο να αναζητά κάποιος την ταυτότητά του; Και σε ποιόν θα δώσει λόγο; Υπάρχει κάποιος άγραφος νόμος που λέει πως απαγορεύεται να κάνουμε προσωπικές επιλογές ή ότι έστω έχουμε όριο σε αυτές και όποιος το παραβαίνει θα πρέπει να στοχοποιείται; Από το σχολείο ήδη, βλέπουμε πως η στοχοποίηση του πιο αδύναμου είναι το πιο εύκολο.Και αυτό είναι το σύγχρονο κοινωνικό bullying. 
  Βάλε μια ταμπέλα σε κάποιον, ειρωνεύσου τον και υποτίμησέ τον για να κάνεις τον κλόουν της παρέας.Πολύ σωστό. Θα μου πεις για παράδειγμα, πως οι "χιπστεράδες" είναι νάρκισσοι καραγκιόζηδες και ασχολούνται επιδεικτικά με τρίχες, την ώρα που καίγεται ο κώλος μας. 
Ναι,γιατί όχι; Ο δικός σου κώλος δεν καίγεται την ώρα που ασχολείσαι μαζί τους ή μήπως δεν μπορείς να βρεις κάτι πιο έξυπνο και ενδιαφέρον για να περάσεις την ώρα σου;
   Διαβάζω αυτό που γράφω παραπάνω και μου φαίνομαι δονκιχωτική, αλλά θα συνεχίσω και ως μαύρο πρόβατο θα πω πως αν το θέμα μας είναι η ύπαρξη μιας κλίκας, πρέπει να σκεφτούμε πως με την ταμπελοποίησή της, γινόμαστε αντι-κλίκα.Όχι με την αρνητική έννοια,αλλά την αντιθετική.
Βέβαια,τίποτα δεν ενώνει καλύτερα μια ομάδα από έναν εχθρό.(Οπότε σκέψου το,πριν βγάλεις χολή) 
   Εγώ σε αυτά τα θέματα συνήθως γελώ και αποστασιοποιουμαι,καθώς μου φαίνεται αυτονόητο να σέβεσαι την προσωπική ελευθερία του άλλου.Ίσως ανήκω κι εγώ σε κλίκα: αυτή των μετρο-φιλελεύθερων(στις ιδέες) που τα κατανοούν όλα και καταλήγουν να είναι απλά φαφλατάδες.  
  Όπως και να 'χει, είναι υγιές να αλλάζουν τα πράγματα,να εξελίσσονται και να εμφανίζονται νέα. Όσο ξένο φαίνεται κάτι σε εμάς,άλλο τόσο και σε εκείνο.Ας το γνωρίσουμε πριν το απορρίψουμε.
Προφανώς και στην αρχή υπάρχει φόβος,αλλά ας μην τα παίρνουμε όλα στα σοβαρά.Λίγο χιούμορ και καλή διάθεση να υπάρχει και όλοι οι καλοί χωράνε.Μόδα είναι και περνάει-και πάλι καλά να λέμε που έχουμε κι αυτή να μας φτιάχνει το κέφι και να μας δείχνει το πέρασμα του χρόνου. 
Γεμίστε τις ζωές σας, άρτομα.
Και μέχρι τότε,πάρτε παράδειγμα εμένα και αυτοσαρκαστείτε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου