Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

THE RETURN.

Έκανα τις διακοπές μου.
Δεν έκανα ούτε ένα μπάνιο,έμεινα σπίτι μου,μαμ,κακα και νάνι.
Αρρώστησα κιόλας,η φωνή μου δεν έβγαινε,τώρα βήχω.Όχι μιζέρια,ηρεμία.
Τακτοποίησα τα παλιά άλμπουμ με τις παιδικές φωτογραφίες.συνάντησα ανθρώπους αγαπημένους,γέλασα με μια καλή μου φίλη,είδα για λίγο τον πρώτο εφηβικό μου έρωτα-το αγόρι με τα χρυσά μάτια πάντα θα το αγαπώ.
Λίγες φορές βγήκα για να χορεψω και να παρτάρω.
Δεν μου έλειπαν τα ξενύχτια.Η οικογένεια μου έλειπε.Θα μου πεις,τη βρήκα;
Όχι,ακριβώς.Βρήκα τη διαλυμένη μου οικογένεια,την αδερφή μου να με μισεί,τη μαμά μου να βασανίζεται και όλα να καταρρέουν.Προσπαθώ να κάνω τη μαμά μου ευτυχισμένη.Αν είναι αυτή ,είμαι κι εγώ.Βρήκα τη μικρή Ευτυχία και αγαπηθήκαμε.
"Ίδια έμεινες",μου είπε.
"Κι εσύ",της απάντησα.
Έκατσα,είδα μερικά πράγματα,έγραψα αρκετά,σκέφτηκα πολύ.
Ξέρω δεν ακούγεται σπουδαίο.
Αλλά εμένα με συγκίνησε.Και όχι απλά αυτό,αλλά δεν μπορώ να φύγω.
Την αγαπώ αυτή την πόλη.

Τις τελευταίες μέρες φυσάει και βλέπω φύλλα να πέφτουν και να παιρνουν όλα αυτά τα όμορφα γήινα χρώματα.Φοράω ζακέτα και σκεπάζομαι καλά-καλά το βράδυ.
Μπήκε το φθινόπωρο,τέλεια.
Αρτομα,αυτή είναι η εποχή μας.
Επιστρέφω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου