Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

ΔΕΝ ΜΕ ΠΕΙΘΩ.

Μου σηκώθηκε η τρίχα.

Διάβαζα τις προηγούμενες ιστορίες-αναρτήσεις με αφορμή μια συνάντηση και μελαγχόλησα.
Βλέπω το πέρασμα του χρόνου σ'αυτές τις λέξεις.
Γαμώτο, περίεργο πράγμα που είναι ο άνθρωπος.
Όλα είναι στο μυαλό του, αλλά τίποτα να ελέγχει μέσα του.
Σήμερα παρατηρούσα στο δρόμο,θυμόμουν, μάζευα ιστορίες για να σας πω.
Ηταν το πρώτο φθινόπωρο.Κι όπως επιβάλλει κάθε Οκτώβρης και νέα αρχή.
Περνούσα τη μέρα μου με τους νέους στόχους,νέες σκέψεις,νέους ανθρώπους,νέα ενδιαφέροντα.
Ώσπου, έσκασαν παλιές μου ιστορίες. Όχι,δεν ταράχτηκα.
Αντιθέτως, με φυσικότητα πήγα εκεί και χάρηκα.Και όλα γίνονται ίδια.
Και μετά ήρθαν οι σκέψεις, οι μνήμες και το αίσθημα.
Οι έρωτες και οι φαντασίες.
Ποιόν πάω να κοροιδέψω;
Είμαι ευχαριστημένη.
Ευχαριστημένη που μπορώ και βλέπω αυτά τα πράγματα, που τα θυμάμαι και που μπορούν να με συγκινούν.
Η δύναμη της αγάπης,βλέπετε.

3 σχόλια:

  1. Η δύναμη της αγάπης..Τόσο δυνατή,αλλά και τόσο ανεξέλεγκτη..Τα παρασύρει όλα στο πέρασμά της...
    και πώς να γινόταν αλλιώς;;;
    καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Birds will sing still my lover won't return to me
    You promise spring still my lover won't return to me


    So here it comes the chorus, you'll never fear anymore
    If you join our chorus we will meet on a fatal shore

    Under the elders the older get younger
    The younger get over, over their elders
    And under the elders pretend that you're older now

    Under the elders the older get younger
    The younger get over, over the elders
    Under the elders bending your branches down

    We who are so very young still my lover won't return to me
    The thrushes sing still my lover won't return to me
    Wild parsnips they still scald my lungs while thistles still burn my feet

    http://www.youtube.com/watch?v=PMcBsjkgXKE

    μόλις διάβασα την ανάρτηση μου ήρθε αυτό στο μυαλό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή