Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2012

ΦΩΤΟΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ.

Νιώθω ευτυχία.
Κάθομαι στον καναπέ και ακούω μουσική από τα '90s με τα γαλάζια ακουστικά μου.Μοσχοβολάει αέρας.
 Tα γλυκά φωτάκια από τα παιδικά παιχνίδια για τον ύπνο έγιναν τρελά φώτα λέηζερ σε ντίσκο και κλαμπ, αυτά έγιναν νυχτερινά φανάρια, νευρικά φώτα αυτοκινήτων, χαλασμένες λάμπες φθορίου και αυτά με τη σειρά τους ατμοσφαιρικά κεριά.
Σήμερα το μόνο φως έρχεται από την οθόνη του υπολογιστή.Αύριο θα δω στο σινεμά τα "φώτα της πόλης".
Κοιτάω έξω από το παράθυρο, έχουμε μια κίτρινη σπασμένη λάμπα να φωτίζει όλη τη γειτονιά.
Ο χρόνος τρέχει με την ταχύτητα του φωτός.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου