Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

Ο ΠΕΡΙΕΡΓΟΣ.

Σε συνάντησα βράδυ στο μετρό.
Μένω μόνη και ανεβαίνω τις σκάλες του σταθμού,με ακολουθείς.
Στέκεσαι δίπλα μου.
Ξαφνιάζομαι.
Κάνεις χιούμορ.
Γελάω.Τι χαζό παιδί.
Μου ζητάς μια αγκαλιά.Απλά μια αγκαλιά.Τόσο πολύ.
Ο ρομαντισμός ξεφεύγει.
Μου ζητάς να μου κρατάς το χέρι.
Δεν σε ξέρω.
Στο δίνω.
Ποιός είσαι;
Καμία σημασία.
Φεύγω.
Κρατάς τον αριθμό μου.
Μαγεία.Ελπιζω να μη με πάρεις ποτέ τηλέφωνο και να μη σε ξαναδώ.
Όταν νιώθω αγάπη, καταλαβαίνω τη ζωή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου