Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

ΡΟΖ ΜΝΗΜΗ.

Κάνω μοντάζ για ένα βουβό ταινιάκι που ελπίζω να είναι έτοιμο μέχρι Παρασκευή.
Φωτάκια,πόλη,ἀνθρωποι και Αθήνα μου σ'αγαπάω να σου λέω.
Το πρωί άνοιξα το σκληρό μου δίσκο για να περάσω αρχεία και ανακάλυψα παλιές φωτογραφίες.
Πλάνταξα στο κλάμα.
Η έκπληξη της ημέρας.
Τρομερή λύτρωση.


 "Πως πέρασε ο καιρός οι μυρωδιές των μύρτων στον αέρα αλλάζει μια εποχή
κι ένα αεροπλάνο μες στ΄ αστέρια τα φύκια στην ακτή, σαν καλοκαίρι εδώ τελειώνει κι ένα μικρό τζιτζίκι μες στα μάτια μου παγώνει.
Οι σκέψεις πως περνούν σαν άσπροι τοίχοι ασβεστωμένοι είν΄ η εποχή αυτή
γλυκιά και τόσο λυπημένη. Τώρα, τώρα τα χέρια μου ζητάνε αγάπη, δουλειά και μέλι.
Τώρα, τώρα για μια βαθιά βουτιά πέφτω στα νερά.
Αααχα...Αααχα..."

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου