Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

3 ΚΑΤΕΨΥΓΜΕΝΑ ΔΑΚΡΥΑ.

Σειρά μου.
Eχω κακή διάθεση.Μπορώ να γκρινιάξω για τα πάντα.Και όλοι θα μου το επιβεβαιώσουν.Δε θέλω να το κάνω.Γιατί δεν έχει νόημα.Σας γράφω ακριβως επειδή πολλές φορές νιώθω σε τέτοιο αδιέξοδο.Δεν μπορώ να νιώσω ευτυχισμένη με τίποτα,δε νιώθω πλήρης και θέλω να τα βαλω με οτιδηποτε ισχυρίζεται πως έχει πληρότητα και ευτυχία.
Ξαφνικά παγώνω.Δεν έχει νόημα να το κάνω αυτό.Γιατί να τα βάλω με κάποιον ή κάτι επειδή εγώ δε νοιώθω καλά;Θα μου λύσει κάποιο πρόβλημα;Ίσα ίσα που θαυμάζω αυτή την κατάσταση.Μακάρι να μπορούσα κι εγώ να είμαι έτσι.Σίγουρα με την αρνητική σκέψη δε θα το πετύχω.Ίσως πρέπει να πάρω την απόστασή μου και να βλέπω τα πράγματα όπως θα ηθελα να είναι ή να προσπαθήσω να τα κάνω έτσι μέχρι να μπορέσω να βελτιώσω τη σκέψη μου και μετά να βρω τη δύναμη να νιώσω ευτυχία.Είναι δύσκολο πράγμα και γι'αυτό είμαι περίεργη όταν βλέπω άλλους να το κάνουν,θέλω να βρω το μυστικό τους.Φαντάστηκα δυο μεγαλες κυρίες στο λεωφορειο να συζητούν.Η μια είπε κυνικά πως έχει δει και ακούσει τόσα πολλά που μπορεί πλέον να δώσει  στην άλλη τη συνταγή της αγάπης.
Σοκαριστηκα.Μήπως είναι τόσο απλό;
Μήπως είναι όλα μια συνταγή και πρεπει να βρω τα υλικά;
Κοιμήθηκα με αυτη τη σκέψη.

Κάποτε όλα τελειώνουν και τα βλέπουμε μόνο στον ύπνο μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου