Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

PAPERMAN SHORT FILM.

Είδα το υποψήφιο για Όσκαρ μικρού μήκους κινούμενο σχέδιο Paperman της Disney και έχω κατενθουσιαστεί.
Είναι μακράν από τα καλύτερα που έχω δει τον τελευταίο χρόνο.
Δε θέλω να σας το χαλάσω,οπότε λέω απλά πως από την υπόθεση ως τις σχεδιαστικές γραμμές είναι βαθιά ανθρώπινο και απλό,φέρνει ξανά την ομορφιά του λιτού 2D σκίτσου,ενώ στην πραγματικότητα είναι πιο σύνθετα δουλεμένο,μας βάζει κατευθείαν στον κόσμο του και συγκινεί.
Υπέροχο,γλυκήτατο.
Και στα δικά μας.

Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2013

HAPPINESS.



Το αληθινό γέλιο.
Oυράνιο τόξο μετα τη βροχή.
Να παίζεις.
Καθαρός ουρανός με δυνατό ήλιο.
Να πηδάς με φόρα σε μαλακό στρώμα.
Η αγάπη της μαμάς μου.
Η γρανίτα φράουλα το καλοκαίρι.
Βυσσινόκηποι.
Τα καλοσχεδιασμένα κινούμενα σχέδια.
Να ανεβοκατεβαίνεις στην καρέκλα του γραφείου σαν να είσαι σε πύραυλο.
Ανθισμένες αμυγδαλιές.
 Να αγαπάς και να παίζεις με τη σκιά σου.
Ενα καθαρό σπίτι που μυρίζει λεμονάκι.
Να βλέπεις εικαστικά το χάρτη του μετρό κάθε χώρας.
Τα σημάδια από κραγιόν σε χαρτιά.
Κεράσια.
Να σου κανουν έκπληξη οι φιλοι σου κάτι πολύ ωραίο.
Να περνάς καλά το βράδυ και να το θυμάσαι την επόμενη.
Να περπατάς και να είσαι ελαφρύς.
Δωρεαν πράγματα!
Να ανακαλύπτεις πως υπάρχουν ήδη δωρεάν πράγματα που δεν είναι υλικά και τα έχεις!
Σπίρτα.
Μικροπράγματα που οι άλλοι δε φανταζονται ότι σε κάνουν ευτυχισμένο και δε θα τους τα πεις.
Να μετακομίζεις με τον αγαπημένο σου και να έχεις την ψευδαίσθηση ότι ζεις σε παραμύθι.
Radiohead.
Η στοργικότητα,τα σπασμένα ιταλικά και τα ματς μουτς του παππού μου.
Να συναντάς κάποιον που συμπαθείς στο δρόμο τυχαία και έχεις καιρό να δεις.
Λακάκια.
Πρώτες μέρες άνοιξης.
530700_429180277151258_16584755_n_largeΖελέ,κρέμες,γλυκά,κέηκ,πάστες με φράουλες και ομορφα cupcakes.
Αγκαλιές.
Οι μουλινέδες της γιαγιάς και ο κότσος της.
Το κομμένο καρπουζάκι της γιαγιάς μου χωρίς κουκούτσια.
Να ανοίγεις το ψυγείο και να έχεις ό,τι θες.
Αστείες πυζάμες και μαλακές χνουδωτές πλεχτές κάλτσες.
Να αισθάνεσαι καλά με το σώμα σου.
Τα '90s.
Να κάθονται πασχαλίτσες πάνω σου.
Τα οικογενειακά τραπέζια.
Το κλάμα από νοσταλγία.
Να σε εκτιμούν.
Nα μπαίνεις με τις φίλες σου σε ένα μικρό αμάξι που δε χωράτε.
Το κλικ.
Οι συνειρμοί.
Η μόδα των 60s.
Tumblr_louzg2jzzq1qdpsx9o1_500_largeΠαλιές φωτογραφίες.
Τα δωράκια του Χάπι Μιλ,τα φλάμπερ,τα κουλουρανθρωπάκια,οι λαχανούληδες,οι ευχούληδες και οι σπιρτούληδες.
Τα Φιλαράκια,το Σεξ εντ δε Σίτυ και το Γκόσιπ γκερλ.
Η προσπάθεια ανθρώπων.
Οι μπουγάδες και τα χρωματιστά μανταλάκια.
Ταξίδια.
Να σου στέλνουν ραβασάκια.
Να χάνεσαι με τον χάρτη στα χέρια.
Χρωματιστά καλσόν.
Ένα καλό πρωινό.
Εκείνα τα πολύ μικρά μπλε λουλουδάκια μέσα στα αγριόχορτα.
Καλό παιχνιδιάρικο σεξ.
Χρωματιστές χρυσόσκονες.
Να πηγαίνεις σε μια ωραία έκθεση ή συναυλία και να ανακαλύπτεις κάτι που σου αρέσει.
Νέα πράγματα στην τέχνη.
Οι ταράτσες.
Δικάβαλο σε ποδήλατο.
Αστεία που μετά σε πονάει η κοιλιά σου από το γέλιο.
Ενηλικες με αμόλλυντο μυαλό και θετική διάθεση.
Η χρωματιστή τρούφα.
Βραδινές βόλτες με το αμάξι και μουσική.
Να μη νιώθεις πάντα καλά,αλλά να μη σε πειράζει αυτό.
Ροζ μάγουλα.
Ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική.
7983020969_f84479e242_b_largeΒόλτα περπατώντας στο κέντρο της πόλης.
Άνθρωποι που θαυμάζουν άλλους ανθρώπους.
Φλου φωτάκια.
Να σε αγαπούν και να σου το λένε.
Βόλτες με το καλάθι του σούπερ μάρκετ.
Να είσαι ρομαντικός.
Να αδιαφορείς με τους κυνικούς ανθρώπους και να μη σε πληγώνει ο αρνητισμός.
Εικαστικές παρεμβάσεις.
Να ψωνίζεις με την ησυχία σου ή να χαζεύεις απλώς με την ησυχία σου.
Να δοκιμάζεις αρώματα και κρέμες σώματος.
Μικρά νησάκια.
Να μαζεύεις πετρούλες από τη θάλασσα.
Τα παραμύθια.
Να βουλιάζεις σε μαλακές πολυθρόνες στον κινηματογράφο και να βλέπεις μια ωραία ταινία.
Img_3767_largeΠαιδάκια που παίζουν γύρω από τους γονείς τους.ή σκέτο : παιδάκια
Να είσαι τόσο ευχαριστημενος με τη ζωή σου που να χαμογελάς σαν χαζός στο δρόμο.
Να βλέπω υγρά μάτια.
Να έχεις ευτυχισμένη παιδική ηλικία.
Οι μινιατούρες.
Να λένε καλά πράγματα για αυτά που κάνεις.
Η συγκίνηση της γιαγιάς μου όταν φεύγουν τα χελιδόνια.
Να διακοσμείς το σπίτι σου για πάρτυ!
Πολλά χρωματιστά μπαλόνια.
Να ερωτεύεσαι.
Το μαλλί της γριάς και η μυρωδιά καμμένης ζάχαρης.
Να μη σου γαβγίζουν σκυλάκια,αλλά να κουνάνε χαρούμενα την ουρά τους και να σηκώνονται στα δυο πόδια.
Η LGTB κοινότητα.
7705053090_490a91cd38_b_largeΤα ωραία παζλ και η χαρά όταν το λύνεις.
Οι Κυριακές.
Να σε βοηθούν να γίνει καλύτερος.
Το χρώμα ροζ.
Να χορεύεις μέχρι να πέσεις-και να ξανασηκωθείς για να χορέψεις.
Να πετυχαίνεις το στόχο σου.
Γάτες που χουχουλιάζουν πάνω σου.
Δημιουργικός οργασμός.
Η γάτα μου η Μέλι.
Οι άνθρωποι που αγαπούν να εκφράζονται και τολμούν να το κάνουν.
Τα ελάφια.
Η υγεία.
Να σου εξομολογούνται κάτι.
Τα view master.
Ταινίες του Gondry.
Οι χρωματιστές ξυλομπογιές,οι κηρομπογιές και τα είδη σχεδίου.
Oι θετικοί άνθρωποι.
Αποτυπώματα παλάμης από μπογιά στους τοίχους.
Πουλάκια που τιτιβίζουν και πετάνε σε σχήματα.
Τα κοπλιμέντα.
Η ευγένεια.
Κυκλικές διάφανες ομπρέλες.
Τα χρυσόψαρα και η μαγική κίνηση των πραγμάτων στο νερό.
Πολύ ψηλά,σχεδόν πελώωωρια δέντρα
Τα χάριμπο.
Να μην αισθάνεσαι μαλάκας αν είσαι θετικός και καλός.
Τα δώρα.
Αυτά που χαρίζεις,αυτα που σου χαρίζουν: είτε είναι ένα σκουπιδάκι,είτε Kinder,είτε αερόστατο.
Χρωματιστά κοκκινοκίτρινα φύλλα.
Ο ενθουσιασμός.
Button_largeΠεσμένα φύλλα το φθινόπωρο που αν τα πατάς κάνουν χρουτς.
Αυτοκόλλητα!
Να ξέρεις πως κάποιος ενδιαφέρεται για σένα κι ας μη στο λέει.
Φρέσκια στυμμένη πορτοκαλάδα.
Τα τζιτζίκια το καλοκαιριάτικο βράδυ που ακούς από το μπαλκόνι.
Αέρας και ησυχία.
Η αισθητική.
Να μην είσαι χαζοχαρούμενος,αλλά χαρούμενος.
Να διατηρείς τις ισορροπίες.
Ρομαντικές ταινίες που δε γίνονται μελό.
Η φαντασία.
Να κάνεις καλές πράξεις και να καμαρώνεις.
Να εμφανίζεις το φιλμ σου και να το βλέπεις πρώτη φορά.(σνιφ)
Πατάτες τηγανητές.
History3_large_largeΦίλοι που προσπαθούν να βελτιώσουν τη ζωή τους στο εξωτερικό.
Πυροτεχνήματα εκεί που δεν το περιμένεις.
Η αθωότητα.
Oι έξυπνοι και ταλαντουχοι άνθρωποι που δεν είναι σνομπ.
Να βλέπεις ομορφιά στα πάντα,γιατί απλά αγαπάς τα πάντα.
Να σκέφτεσαι όλα αυτά τα μικρά κάθε μέρα που είσαι κατσούφης.
Να ονειρεύεσαι.
Να κανεις αυτό που θέλεις στη ζωή σου,χωρίς να ελπίζεις.

Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013

ΜΠΟΡΝΤΟ ΝΥΧΙΑ.

Φέτος στην εξεταστική τα νύχια μου είναι μπορντό.
Πέρυσι ήταν μπλε και ξέρετε γιατί.
(κλικάρετε στη φράση παραπάνω και θα δείτε)

Καθε φορά τα ίδια,δεν αλλάζει ο άνθρωπος.
Μόνο ο χρόνος αλλάζει,πάει και τελείωσε.

ΜΟΤΟΚΟΥΖΙ.

Και τώρα που την πούλησες τη μηχανή σου ποιός θα με παει στη rebound τόσο γρήγορα;
Δε θα έχω λόγο να σε αγκαλιάζω σφιχτά τώρα, ούτε θα χαίρομαι ενώ φοβάμαι την ταχύτητα μέσα στον παγωμένο αέρα.
Να αυτά σκεφτόμουν και δεν ήθελα να γράψω.

Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΙΣΙΟΔΟΞΗ.

Είχα καλή διαθεση και αφού ξύπνησα νωρίς,έφτιαξα τα μαλλιά μου πλεξουδάκια, έγινα μια κοκέτα και βγήκα βόλτα.
Κάθε φορά που έχω όρεξη για περπάτημα ξεκινάω για το Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς.
Ετσι λοιπόν,πήρα τα σφολιατίνια μου από το φούρνο στη Σίνα και κατέβηκα βόλτα.
Εκανα έναν περίπατο στα μαγαζιά που έχουν εκπτώσεις,γέμισα αρώματα,έφτιαξε η διάθεσή μου ακόμα περισσότερο και πήρα ένα δέμα που έστειλε η μαμά μου με κρέμα για τα χέρια και κάτι άλλα καλούδια.Οι ανθρωποι με συμπαθούν τέτοιες μέρες γιατί είμαι χαμογελαστή και χαλαρή.
Οι συζητήσεις που γίνονται με ευγένεια είναι άψογες και με γεμίζουν αισιοδοξία.
Εκατσα ώρα στην έκθεση του Τσαρούχη και φυσικά στο αγαπημένο πωλητήριο.
Ονειρεύομαι μια μέρα να έχω λεφτά και να μπορώ να αγοράσω όλα τα βιβλία και τα πράγματα που θέλω για τις κατασκευές μου.
Όταν βγήκα είχε αρχισει να βρέχει,αλλά δε με ενόχλησε καθόλου.Ήμουν ήρεμη κατω από την παραμυθένια ημιδιάφανη γαλάζια ομπρέλα μου-η οποία δεν είναι καθόλου βολική για τους στενούς δρόμους και συνέχισα να περπατώ.Κοιτουσα απο΄μέσα και ήταν όμορφα.Κατι στιγμές σκεφτόμουν πως με κοιτάνε και γελάνε "'μμμ,θα λιωσει η ζαχαρένια'',σκεφτηκα.Αλλα μου αρεσουν οι ζαχαρένιες,οποτε γέλασα.
Ειχα οργανώσει τη διαδρομή μου.Έκατσα στα Starbucks για να πιω το αγαπημένο μου τσάι -είπα να με βγάλω μια φορά- παρέα με ένα βιβλίο ιστορίας σκηνοθεσίας για το μάθημα που δίνω τη Δευτέρα.Διάβασα λίγο γιατί την περισσότερη ώρα,χάζευα έξω με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά λες και με είχαν ναρκώσει και πότε πότε θαύμαζα το νεαρό που δούλευε εκεί.
Ενας κούκλος με μπεζ παντελόνι και καστανόξανθο μούσι.Τομ Γιορκ στο πιο γκομενέ.
Είχε και ωραία φωνή.Θα τον παντρευόμουν.Αλλά απ'ότι πήρε το μάτι μου φορούσε βέρα.Κρίμα.
Στην επιστροφή μου μετά από μαγειρευτό φαγάκι,άρχισα να προσέχω όλες τις λεπτομέρειες στο δρόμο.Όλα με εντυπωσίαζαν.Αρχισα να αναρωτιέμαι μήπως μου συμβαίνει κάτι και ταυτοχρονα προσπαθούσα να γεμίσω με εικόνες.Θυμήθηκα τα φιλμ μου-έχετε δει μόνο το ένα.
Τι όμορφο πράγμα που είναι να παρατηρείς.Φανταζόμουν να μου παίρνουν συνέντευξη.
Όλες μου οι απαντήσεις ήταν συνειρμικές,χωρίς να το ελέγχω.
-Τι σε εντυπωσιάζει;
αυτοσαρκασμος
Η πορτοκαλί παπουτσοθήκη στο μπαλκόνι με τις λεμονιές και ο γαλάζιος καμπινές του '50 στα μπάζα.
-Τι δε σου αρέσει;
Το γράμμα ''φ'' και οι ανώμαλες λέξεις του.-Τί σου λείπει;
Το κουμπάκι 7.
-Τι σε ενοχλεί;
Το αίμα στους δρόμους από πατημένα πουλιά.
-Τί εύχεσαι να αποκτήσεις;
Ενα τεράστιο εκτυπωτικό και ένα σπίτι από δανδέλα.
-Τί σε συγκινεί;
Η κυρία που δε φτάνει το θυροτηλέφωνο.

Τις μέρες που έχω καλή διάθεση είμαι σίγουρη πως κάτι δεν πάει καλά.

CRAFT ME.

Hταν ένα γλυκό απόγευμα με κόκκινο πουλόβερ .
Το βερνίκι (που διάλεξα ανάμεσα σε πολλά χρώματα) στέγνωσε στα νύχια μου και άρχισα να κάνω χειροτεχνίες.Επαιξα με τα crayons και έκανα σχέδια για κατασκευές.
Είμαι ευτυχισμένη κάτι τέτοιες στιγμές.
Να,έκοψα μια γόμα σε καρδούλα.
Γιούπι!

Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2013

Ε ΡΕ ΠΡΟΥΣΤΗ ΜΟΥ.

Ποια είναι η εικόνα που έχετε για την απόλυτη ευτυχία; 
Λευκά απλωμένα σεντόνια ανεμίζουν σε ταράτσα.
Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;  
Το αδιέξοδο,η αμνησία,η τρέλα,ο χρόνος.Διαλέξτε.
Ποιο εν ζωή πρόσωπο εκτιμάτε περισσότερο; 
Δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική.
Σε ποιο πράγμα προδώσατε τον εαυτό σας και μετανιώνετε περισσότερο γι’ αυτό; 
Στο πρωινό μου ξύπνημα και συμμάζεμα.
Για ποια προδοσία του εαυτού τους οικτίρετε τους άλλους;  
Για καμία.Ο καθένας παίρνει ότι του αξίζει.
Ποιο εν ζωή πρόσωπο σιχαίνεστε περισσότερο;  
Τον ξερόλα.
Ποιο είναι το αγαπημένο σας απόφθεγμα; 
Όταν σκέφτεσαι τι θέλεις και δεν έχεις, σκέψου τι δεν έχεις και δε θελεις.
Τι νοσταλγείτε περισσότερο; 
Τα δωράκια του Happy Meal, Κυριακή απόγευμα μετά από σινεμά το 1997.
Ποιο είναι το πιο εξωφρενικό πράγμα που έχετε κάνει; 
Εχω συγχωρήσει.
Ποιο είναι το αγαπημένο σας ταξίδι; 
Το ταξίδι.
Ποια θεωρείτε την πιο υπερεκτιμημένη αρετή;  
Τη σοβαρότητα.
Ποιο είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό σας;
Αντιφατικότητα.
Ποιο χαρακτηριστικό προτιμάτε περισσότερο σε κάποιον;
Το αληθινό γέλιο.
Τι θεωρείτε πιο σημαντικό στους φίλους σας; 
Την εμπιστοσύνη. και την κατανόηση.
Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που σας έχουν δώσει; 
Να προσέχω και να εμπιστεύομαι τον εαυτό μου.
Πότε κλάψατε για τελευταία φορά; 
Πριν μερικές μέρες.
Ποιος είναι ο μεγαλύτερος μύθος για τη διασημότητα; 
Ότι (δι)αρκεί.
Διαλέξτε πέντε λέξεις που περιγράφουν τον εαυτό σας;
Είμαι σκούρο μπλε σχεδόν μαύρο.
Ποιοι είναι οι δύο καλύτεροί σας φίλοι; 
Οι φανταστικοί μου.
Ποια μουσική θα θέλατε να παίξουν στην κηδεία σας; 
Σιωπή θέλω.
Τι θεωρείτε ως έσχατο βαθμό δυστυχίας; 
Να ελπίζεις.
Πού θα θέλατε να ζείτε; 
Στο σπίτι μου.
Ποια είναι η αγαπημένη σας απασχόληση;
Να παρατηρώ περπατώντας και να φτιάχνω διαλόγους στο κεφάλι μου ενώ κοιτάω τον καθρέφτη του μπάνιου.
Σε ποιες περιπτώσεις λέτε ψέματα; 
Όταν νιώθω πολύ άβολα.
Τι απεχθάνεστε περισσότερο στην εμφάνισή σας;
Δεν μπορώ να αποφασίσω.
Ποιες λέξεις ή φράσεις χρησιμοποιείτε υπερβολικά; 
Πω,απίστευτο.
Τι ή ποιον αγαπάτε περισσότερο στη ζωή σας;
Κάθε μέρα αλλάζει.
Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο; 
Δεν μετανιώνω για κάτι-ίσως αν πλήγωσα κάποιους ανθρώπους.
Πότε και πού υπήρξατε ευτυχισμένη;
Σε διαφορετικούς χωροχρόνους.Ακόμα και στον ύπνο μου.
Ποιο ταλέντο θα θέλατε να είχατε;
Θα ήθελα να κάνω μαγικά.
Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς; 
Δεν τους έχω διαβάσει ακόμα.Μου ήρθε στο μυαλό ο Quino .
Ποιος είναι ο αγαπημένος σας φανταστικός ήρωας;
Η Κική.
Ποιοι είναι οι πραγματικοί ήρωες σας;
Κάποιοι συγγενείς που αγαπώ.
Ποια είναι τα αγαπημένα σας ονόματα;
Αρης(από Αριστοτέλης) και για γυναικεία είμαι αναποφάσιστη.Και το δικό μου καλό είναι.
Τι απεχθάνεστε περισσότερο;
Τη στασιμότητα,τη μετριότητα και την αδιαφορία.
Ποια είναι η παρούσα διανοητική σας κατάσταση;
Προβληματισμένη σούπα.
Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στον εαυτό σας, τι θα ήταν αυτό;
Θα έβγαζα τους φρονιμίτες μου χωρίς να πονέσω.
Aν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στην οικογένεια σας, τι θα ήταν αυτό;
Θα την ένωνα και θα την έκλεινα σε μια μπάλα για να την προστατεύσω από το χρόνο.
Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερή σας επιτυχία;
Το ότι κάποιοι άνθρωποι ενδιαφέρονται για μένα.
Αν μπορούσατε να διαλέξετε πώς να επιστρέψετε στη ζωή, τι θα θέλετε να είστε;
'Αρτομο.

Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013

BLUE MONDAY.

Σήμερα θεωρητικά είναι η πιο καταθλιπτική μέρα στον κόσμο.
Μπλέ Δευτέρα.
Εγώ την πέρασα όπως και άλλες μπλε μέρες μου.
Περνώ ένα περίεργο είδος κατάθλιψης.Σε άλλες στιγμές είμαι ενθουσιασμένη και γεμάτη ενέργεια και άλλες κοιμάμαι όλη μέρα και ξυπνάω τη νύχτα και το μόνο που κάνω είναι να πονοκεφαλιάζω από τις σκέψεις.
Αλλά δε με ενοχλεί.Ξέρω ότι η διάθεση μου αλλάζει και αυτό το ρυθμίζω μόνο εγώ.
Νιώθω ελεύθερη που μπορώ να τα ζω όλα αυτά χωρίς να τα φοβάμαι.Από την άλλη είμαι απογοητευμένη και χώνομαι μέσα στα βαριά μου παπλώματα και προσποιούμαι πως δε θέλω να καταλάβω πως είναι μέρα.
Τα ερωτικά μου με προβληματίζουν αυτό τον καιρό ιδιαίτερα Ακριβώς επειδή απουσιάζουν.
Και δεν έχω καμία διάθεση να ασχοληθώ μαζι τους.
Νιώθω πως όλα θα καταλήξουν στο ίδιο ενοχλητικό αίσθημα και πραγματικά δεν μπορώ να προσπαθώ.Καιρό έχω να ενδιαφερθώ ουσιαστικά,να θέλω να ειμαι μαζί με κάποιον,να είμαι δοτική και αληθινή μαζί του.
Δεν εμπιστεύομαι πια καθόλου,τα βλέπω όλα κυνικά.Κρίμα.
Ψεμματα λέω.
Δεν έχω καιρό να ενδιαφερθώ.Και τί έγινε;
Δε θέλω να το παραδεχτώ.Φοβάμαι την απογοητευση.
Περίεργο τότε το γιατί θέλω πάντα να δυσκολεύω τη ζωή μου με ανθρώπους που απο μακριά φωνάζουν το ανέφικτο,ενώ θα μπορούσα να λειτουργώ πιο νορμάλ.
Αυτά σκέφτομαι και δεν έχω καμία όρεξη να ασχοληθώ παραπάνω,ούτε καν στο επίπεδο της κουβέντας επ'αυτών.Αντίθετα τα βλέπω στον ύπνο μου ή τα ζω μόνο στη φαντασία μου.Να γιατί μένω κλεισμένη στα παπλώματα όλη μέρα.
Είναι σαν να είσαι τρελά ερεθισμένος και να το πνίγεις τόσο δύσκολα που να ματώνεις δαγκώνοντας τα χείλη σου.Κι όταν σε ρωτάει κάποιος να λες ότι έσκασαν από το κρύο.

Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013

THE NOTEBOOK MOVIE ATTEMPT.

Ενα βράδυ τις προάλλες,μαζευτήκαμε σπίτι μου για να παίξουμε παντομίμα.
Εγώ τραβούσα με την κάμερα.Το μπόλικο υλικό που έχω μου απέδειξε,πως ήξερα ποιους κάλεσα.
Γρηγόρης,Ηλιάνες,Αλεξάνδρα,Τρυφωνας και Όμηρος. Απλά σας αγαπώ.
Για ένα πρότζεκτ σε ένα διαγωνισμό έφτιαξα αυτό σε ένα λεπτό.Τα καλύτερα θα τα δείτε σε λίγες μέρες.Εγώ γελούσα όση ώρα τα έβλεπα.
Προς το παρόν δείτε αυτό :)

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2013

Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ.

Ενας φίλος που διαβάζει θεωρίες ψυχολογίας του Γιουνγκ,μου είπε ότι είμαι το τυπικό παραδειγμα της κόρης που ταυτίζεται με τη μαμά της.Παραξενεύτηκα,μπήκα να ψάξω αυτό τον τύπο σχέσης που περιγράφει.Σας έχω ξαναμιλήσει για τη μαμά μου.

Η μαμά μου ταυτίζεται μαζί μου.
Ζει μέσα από αυτά που ζω, αυτά που θα ήθελε να έχει ζήσει.
Και αυτή της η αγάπη είναι η πιο μεγάλη του κόσμου και είναι βαριά ευθύνη.
Η πιο μεγάλη που έχω.
Κι εγώ σαν ηθική υποχρέωση ταυτίζομαι συναισθηματικά μαζί της και την καταλαβαίνω,τη νιώθω.
Την υπεραγαπώ και με υπεραγαπά σε σημείο άρρωστο.
Είμαστε μόνες, είμαστε φίλες.
Πραγματικές.
Καταλαβαίνουμε η μία την άλλη και ζούμε η μία μέσα στην άλλη.
Ακόμα και να μη συμφωνούμε,στηρίζουμε η μια την άλλη ουσιαστικά.
Αλήθεια,σκοπός της ζωής μου είναι να την κάνω ευτυχισμένη και ο,τι να μου πει θα μετρήσει για μένα-έστω και ασυνείδητα.
Της προβάλλω τον εαυτό μου και τη μαλώνω όποτε δεν είμαι καλά αλλά είναι σαν εξαρτημένο παιδί από μένα.
Η μαμά μου δεν είχε τη μαμά της όπως εγώ.
Και για αυτό έγινε μια καταπληκτική μαμά που ζητουσε μητρικότητα.
Εγώ έχω το ρόλο αυτό.
Είμαι η μαμά της μαμάς μου.
Εχω και το όνομά της, Ευτυχία.

Ο μεγάλος μου φόβος είναι να μη γίνω σαν τη μαμά μου.

Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2013

ΓΑΛΑΖΙΟ.

Εχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για το ταξίδι μου στο Βερολίνο.
Αρχισα να το συνειδητοποιώ.
Μπαίνω πάλι στη διάθεση της τριτης λυκείου που πρέπει να ολοκληρώσω πραγματα αλλά και να ανοίξω χώρο για τα νέα.Πάντα θέλω να το κάνω μόνη μου αυτό.
Όταν συμβαίνει,πρώτα πρέπει να προετοιμάζουμε τον εαυτό μας και μετά το πρόγραμμά μας.
Το άγχος δεν έχει χώρο εδώ.Ηρεμία και κάθαρση.
 Ένα ένα να ξεκαθαρίζουν και να μπαίνουν στη θέση τους τα πράγματα.
Τότε είναι που θέλουμε να γεμίσουμε τις στιγμές μας,όταν μας μοιάζουν λίγες.

Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2013

ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ.


Πριν από δυο μέρες μου έστειλε ο  Ορφέας αυτές τις φωτογραφίες που μας τράβηξε το  στερεονοβικό αρτομάκι Γιώργος Κ. 
(Σας έχω ηδη δείξει αυτές εδώ που είχα τραβήξει.)
 


Μια ρομαντική βόλτα στο Ναυπλιο ξεκινάει με εξερευνητική διάθεση στα σοκάκια του κέντρου και παιχνίδια στην πλατεία.



Παρατηρούμε τα μαγαζάκια και πίνουμε μια γρανίτα στο circulo και μετά τρώμε ένα παγωτάκι από το ιταλικό.Mιαμ.
Δεν μπορείτε να φανταστείτε μέχρι που μπορεί να φτάνει το χαμόγελο ενός ανθρώπου σε τέτοιες στιγμές ή όταν τις θυμάται.

Η βόλτα πάει παραλιακά και χαζευουμε το Μπούρτζι και τα ψαράκια που χορεύουν με τις γυαλιστερές κοιλίτσες τους.



 Ανεβαίνουμε ψηλά,μέσα από ένα μυστήριο πέτρινο ξενοδοχείο και ξεκουραζόμαστε απολαμβάνοντας τη θέα του Ναυπλίου από ψηλά.
Ανακαλύπτουμε τα όμορφα φυσικά μέρη.
 Όλα είναι θάλασσα.Σςς..
Σπίτι πάλι,χειμώνιασε.



Το καλοκαίρι ξανά.
Ραντεβού στη Γερμανία.








Ναύπλιο 2012.

Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2013

ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ.

Υπάρχουν πολλές μορφές ρατσισμού.
Θέλω να σας πω για μια περίεργη μορφή που δεν παίρνουμε πολύ στα σοβαρά.
Καταρχάς, ρατσισμός σημαίνει να στοχοποιείς μια ομάδα ή ομάδες βάσει κάποιων χαρακτηριστικών γνωρισμάτων με σκοπό να υπερτερεί μια άλλη ομάδα(στην οποία πιθανότατα ανήκεις).
Το πιο γνωστό που συμβαίνει από τοτε που υπάρχει ο κόσμος,είναι να διαχωρίζονται οι άνθρωποι λόγω φυλετικών,πολιτικών,κοινωνικών,σεξουαλικών και θρησκευτικών γνωρισμάτων.
Όποτε κάνω μια σχετική κουβέντα έχω πέντε πράγματα στο μυαλό μου.Θα σας δωσω ενα απλο παραδειγμα.
1. Δεν το επέλεξα,έτυχε.  Να φοράω 41 νουμερο παπουτσι.
2.Και που έτυχε,τι;  Οι ανθρωποι με μικρά πόδια είναι καλύτεροι άνθρωποι;
3.Όλοι είμαστε διαφορετικοί. Από τη φύση μας. Εχουμε διαφορετικά δαχτυλικά αποτυπώματα. (Ακόμη και στα ομοζυγωτικά δίδυμα αδέρφια δεν είναι ίδια.)
4.Επιλέγουμε.  Για παράδειγμα πηγαίνουμε και αγοράζουμε κάλτσες.Εσύ θες ροζ, εγώ μπλε.Κανένα πρόβλημα.Εσυ θες τακούνια,εγώ παντόφλες,ο άλλος αρβύλες.
5.Το αποδέχομαι και προχωρω. Δέχομαι πως δεν είμαι ίδιος,αλλά είμαι κι εγώ ένας άνθρωπος μέσα στους πολλούς και άρα σέβομαι τη διαφορετικότητα και τις επιλογές του άλλου για να μπορώ να συνυπάρχω.

Αυτά για μένα είναι αυτονόητα. Παντα απορώ όταν συνειδητοποιώ πως δεν είναι.
Το ρατσισμό της ηλικίας τον έχει σκεφτεί κανείς; Αυτός κι αν είναι ο απολυτος παραλογισμός.
Σου λέει ο άλλος : ''Καλά,θα μεγαλωσεις και θα μάθεις.Είσαι μικρός ακόμα".Οκ.
Μπορεί αυτός που στο λέει να είναι ανοιχτόμυαλος και ιδεολόγος και πανέξυπνος και υπέροχος άνθρωπος.Σκατούλες μπορεί.Από τη στιγμη που λες κατι τέτοιο,ειναι φαουλ.
Ναι,οντως η εμπειρία κι ο χρόνος μετράνε τρελά.Και εγώ και όλοι μας έχουμε μάθει στη ζωή μας από το παρελθόν μας και έτσι είναι λογικό οι λίγες μέρες ή ώρες που διαφέρουμε από τον άλλο στην ηλικία να μας δίνουν το δικαίωμα να πούμε πως έχουμε ζήσει περισσότερα.Ποσοτικά,ναι.
Πώς μετράμε όμως τη ζωή; Σε κιλά ή σε χρόνια; Τα γενέθλια είναι η μεγαλύτερη κοινωνική σύμβαση.Πάρε για παραδειγμα έναν άνθρωπο 60 χρονών που ζει σπιτι του και δεν έχει βγει από τη χωρα,τρωει καθε μερα μακαρόνια και του αρεσει να βλεπει καθε μέρα μια τηλεοπτικη σειρα και παρε εναν ανθρωπο 30 χρονων που εχει ταξιδέψει ολον τον κοσμο,μιλαει 5 γλωσσες,καθε μερα κοιμαται σε αλλο σπιτι, εχει σπουδάσει και τρεχει γιατι ο χρονος δεν του φτανει.Ακραιο παραδειγμα.Παρε για παραδειγμα ένα συμμαθητή σου ή τον αγαπημένο σου ή κολλητο και εσένα ή εσένα και κάποιο γονιό σου ή τους γονείς σου μεταξύ τους ή όποιον θες τέλος πάντων.
Με κανέναν δεν  είσαι ίδιος. Αυτό σημαίνει πως έχεις ζήσει μια ξεχωριστή ζωή,με διαφορετικές εμπειρίες.Ακόμα και να εζησες τα ίδια,τα βίωσες διαφορετικά.Δεν είναι δυνατόν να αποδεχομαστε πως εχουμε διαφορετικό τρόπο που λειτουργούμε και διαφορετικούς τροπους εκφρασης και ειμαστε ξεχωριστες προσωπικοτητες και παραλληλα να τολμαμε να λεμε στον αλλο αυτο το κλισέ.
Και φυσικά μπορουμε να δίνουμε συμβουλές.Σαν ανθρωποι όμως,όχι σαν αριθμοί. Τα τρία χρόνια παραπάνω που έζησες από κάποιον άλλο δε σε κάνουν πιο ώριμο ή πιο γεμάτο άνθρωπο απαραίτητα.Σε κάνουν πιο ηλικιωμένο.Επομένως- για μένα -ειναι λογικό να πάρω στα σοβαρά τη συμβουλή ενός 46χρονου που εχει ζησει παραπανω απο μενα,αλλά ενδεχομένως αυτό που θα μου πει ένα 10χρονο  να μου αλλάξουν τον κοσμο και να με κάνουν πιο ώριμη.
Αφηστε τον κόσμο να σας δείξει τι βλέπει και μην κολλάτε πίσω απο προφάσεις και μαλακισμένα στερεότυπα για να νιώσετε ανωτεροι.
Ελεος,λες και επελεξε κανεις να μεγαλωσει.
Μπορείτε να είστε τόσο καλυτεροι.

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2013

ΕΠΕΣΑ.

Περπατούσα μέσα στην παγωνιά πριν λίγο,είχε βρέξει πιο πριν.

Είχα ανάμεικτα συναισθήματα,σκεφτόμουν διάφορα.
Ξημέρωνε.
Εφτανα σπίτι και είχα χωθεί για τα καλά στο κεφάλι μου.
Και τότε έπεσα.

Ηρωικό σπαγγάτο.
Μετά από δυο βήματα ξαναέπεσα και αμέσως χτύπησα και το κεφάλι μου.
Απότομη προσγείωση στους επικίνδυνα γλιστερούς δρόμους της Αθήνας.
Πάλι καλά που ήμουν έξω απ'το σπίτι.
Εχω ένα ματωμένο γόνατο,ζαλάδα και ευγνωμοσυνη για την κωλοφαρδία μου.

Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2013

ΠΡΩΙΝΟ ΜΕ ΧΙΟΝΙ.

η τρομερή θέα από το μπαλκόνι μου
Μιας και δεν κοιμήθηκα το βράδυ, έκανα μια βόλτα προς την κουζίνα να μασουλήσω τίποτα.
Εχω ένα μικρό παραθυράκι εκεί.
Μαρμάρωσα.ΧΙΟΝΙ.
Όντως,χιόνιζε.Της μουρλής έγινε.
Βγήκα τρέχοντας στο μπαλκόνι και ξαναγύρισα να πάρω την κάμερα.
Όταν έγινα χιονάρτομο, μπήκα στο κρεββάτι μου και άνοιξα την κουρτίνα.
Εκανα τον καλύτερο πρωινό ύπνο.


Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2013

ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΜΟΥ ΣΕ ΕΙΚΟΝΕΣ.

Σας λέω τόσο καιρό για τις ταινίες που κάνω και δε σας έχω δείξει τίποτα.
Θα γράψω αναλυτικά για τους ανθρώπους που βοήθησαν σε επόμενη ανάρτηση.
Σας ευχαριστώ ειλικρινά για την πολύτιμη και όμορφη συνεργασία.
Μέχρι να ανεβάσω τις ταινίες για να τις δείτε, ορίστε μερικές στιγμές:


 


  

Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2013

WONDERLAND.

Δίπλα στη γαλάζια ομπρέλα που είχα στις αποσκευές μου στο γυρισμό από Θεσσαλονίκη,βρήκα αυτό το παιδικό βιβλίο ξεχασμένο.

Νομίζω πως κάποιος εκεί στη χώρα των Θαυμάτων με σκέφτεται και ξέρει καλά τα γούστα μου.