Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2013

THE ''F'' WORD.

Αυτές τις μέρες ήμουν πολύ προβληματισμένη με τις φιλίες μου.
Και ενδεχομένως πάντα να είμαι.
Εχω αρχίσει να είμαι βέβαιη πως η φιλία είναι μια ψευδαίσθηση.
Αισθάνθηκα όμορφα με ανθρώπους και αυτό κράτησε από ελάχιστες στιγμές μέχρι 
κάποια χρόνια.
Αλλά όλα έχουν τέλος.Κι αυτό, με στεναχωρεί.
Ρίχνω την ευθύνη στον εαυτό μου και στις παραξενιές μου.Εστω,αν αυτό αρκεί σαν απάντηση.
Εχω συνειδητοποιήσει πως υπάρχουν άνθρωποι που ενδιαφέρονται για μένα ή που ενδιαφέρονταν για μένα και τους ευχαριστώ ολόψυχα για αυτό.
Εχω καλή διάθεση με τους ανθρώπους.
Αλλά είμαι φοβικό άρτομο.
΄Η θα είμαι υπερδοτική ή θα πιστεύω πως όλοι με μισούν και θα βγαζω νύχια-ή και παράλληλα.
Δεν μου φαίνεται παράλογο κάτι τέτοιο.Πες το μανιοκατάθλιψη ή χαζομάρα.Ετσι είναι όμως..
Αυτό που έχω καταλάβει -από την εμπειρία που έχω ως τώρα- είναι, πως δεν αντέχω τον αρνητισμό.
Και δεν εννοώ απαισιόδοξους ανθρώπους ή ρεαλιστές ή ανθρώπους που φοβούνται.
Μιλώ για κακεντρεχείς και εμπαθείς ανθρώπους.
Αυτούς που καταλαβαίνουν πως μπορούν να πληγώσουν κάποιον και αυτό τους χαροποιεί-γιατί τους κάνει να αισθάνονται ανώτεροι.
Και ναι,εκείνη την ώρα έχουν το πάνω χέρι στο συναίσθημα του άλλου-αν ο δέκτης έχει ευαισθησίες.Εκεί φαίνεται η κακία.
Εχω μια αφελή,παιδική ιδέα για το κακό και το καλό.Ίσως έμαθα από τα παραμύθια.
Δεν μου αρέσει η αδικία και οι άνθρωποι που γίνονται κακοί με άλλους.Για οποιονδήποτε λόγο.
Το έχω κάνει κι εγώ σε άλλους σε στιγμές και δεν αντέχω να το σκέφτομαι.Σαπίλα,συγνωμη.
Θέλω μονο θετικούς ανθρώπους στη ζωή μου.Να σου χαμογελούν και να το εννοούν.
Τις προάλλες έτσι ήταν το απόγευμά μου με τον Ηλία ή η αγκαλιά που μου έδωσε ο Βασίλης και μου έφτιαξε τη διάθεση ή το χαζό γέλιο του Ορέστη,η βόλτα με το Θαναση ,η avant-garde συνομιλία με τον Ορφέα και η συνάντηση με το Δημήτρη.Πολλές μικρές στιγμές φιλίας μπορώ να βρω.
Δυστυχώς περισσότερη μιζέρια.
Σας παρακαλώ,ας υπάρχει η ειλικρίνεια της χαράς.
Αλλιώς ας μην υπάρχει χαρά.
Φτάσαμε σε σημείο αν χαίρεται κάποιος να νομίζουμε πως υποκρίνεται.

Η ξινίλα,ο κυνισμός,η μικροπρέπεια,η ειρωνεία,ο χλευασμός και η κατινιά είναι πράγματα που δε λείπουν.Εγώ προσπαθώ να τα αποβάλλω απο τη ζωή μου ως τα πιο σιχαμερά.Και δε δέχομαι πως ο φασισμός του χάπι έντ είναι λόγος για να μηδενίσουμε τα πάντα.΄Οπως δεν έχει δικαίωμα ένας θετικος άνθρωπος να ζητησει τα ρέστα από έναν αρνητικό γιατί του γαμάει την ψυχή,έτσι και ο αρνητικός δεν έχει δικαίωμα να γαμάει ψυχές.

Παραφράζοντας Quino σε ένα στριπάκι περί Πολιτικής:
-Πάλι θα πει αυτό το βρωμόλογο από Φ.
-"Φιλία"
-Ορίστε, το είπε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου