Τρίτη, 9 Απριλίου 2013

PARANOID ANDROID.

Μουσική από κραυγές πόνου, μοναξιάς και φόβου.
Ή μήπως ακούγονται έτσι όλα;
Οι καθρέφτες είναι κλουβιά καμιά φορά.
Στο σκοτάδι βλέπεις πιο καλά.
Στο σκοτάδι δεν περιμένεις.
Το μόνο που θα έρθει είναι ο εφιάλτης.
Του ανοίγεις την πόρτα με το συνηθισμένο τρόπο.
Κάτσε εκεί,εφιάλτη.Κακούργε.
Ο εφιάλτης παίζει με το μυαλό σου, σε παρατάει στον ήλιο, κάνει πλάκα.
Είσαι η κούκλα του.
Σε πιάνει και χορεύει.Είναι ο καλύτερος χορευτής.
Κι εσύ ήθελες να γίνεις χορευτής.
Αλλο τι ήθελες να γίνεις κι άλλο τι εγινες.
Τα ξέρεις αυτά,μην τα ξαναλέμε.Αυτογνωσία και μαλακίες

Ο άνθρωπος είναι αρπαχτικό.Σκουπίδι με φαντασία και μνήμη.
Ετοιμο για την ευκαιρία.
Ευκαιρία ειναι η ανάγκη.
Οι ανάγκες είναι πολύχρωμες.Τρίτη-Πέμπτη-Σάββατο.
Τις άλλες μέρες είναι σαν κομψά ρούχα σαραντάχρονης δασκάλας.
Εκτός από τις μέρες που βάζω πλυντήριο.
Τότε οι ανάγκες παίρνουν χρώμα από τις επιθυμίες, που τις βάζω να πλυθούν σε δυνατούς βαθμούς και να στραγγίξουν.
Η ψυχολογία έχει πάει για σίδερο.
Μπουκιά και συχώριο το άγχος.

Η εμπιστοσύνη έμεινε τυφλή.Να της πάρουμε ένα σκύλο.
Οι φίλοι μας είναι μέσα στα κουτιά,τους ακούμε χωρίς να τους πιάνουμε, τους βλέπουμε χωρίς να μας βλέπουν, τους νιώθουμε χωρίς να μας καταλαβαίνουν, μας λείπουν χωρίς να μας θυμούνται.

Kρύβε και τίποτα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου