Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013

ΤΟ ΑΣΠΡΟ ΚΟΥΤΑΚΙ.

Θέλω να σας μεταφέρω στον κόσμο μου λίγο παραπάνω.

Σκεφτείτε πως η λέξη pure είναι αυτή που έχετε σαν στόχο στο μυαλό σας.
Σκεφτείτε πως αν μπορούσατε θα ανοίγατε το παράθυρο και θα πετούσατε χωρίς να σας βλέπει κανείς.
Σκεφτείτε πως είστε απογοητευμένοι με πολλά, αλλά δε θέλετε να χάσετε την πίστη σας στους ανθρώπους και προσπαθείτε απλά να δώσετε ένα ''πατ πατ'' στην πλάτη σας για να συνεχίσετε.
Το ότι ελπίζετε βέβαια, σας κάνει να νιώθετε πως δεν είστε ελεύθεροι και σε αυτό το σημείο πνίγεστε στις σκέψεις σας.
Αναρωτιέστε αν θα ήταν καλύτερα να μην τα κρατάτε μέσα σας και να μοιραστείτε.
Όταν μοιράζεσαι δε δίνεις απλά ευθύνη στον άλλο,αλλά κυρίως ευκαιρία.
Ανοίγεις μια πόρτα που μπορεί ο άλλος να διασχίσει όπως θέλει: σαν εισβολέας, επισκέπτης ή με δώρα στα χέρια.Ξέρεις, απο κει φαίνεται ποιος είναι ο καθένας.
Τα ψεύτικα δώρα ποτέ δεν τα αγάπησες βέβαια.Δεν τα πήγες πίσω για αλλαγή όμως.
Εσένα σε προσκάλεσαν; Ναι.Αλλά πολλές φορές δεν το είδες καν ή άλλες δεν θέλησες να πας.
Όλα αυτά τα σκέφτεστε ενώ συμμαζεύετε σιωπηλά το δωμάτιό σας.
Ο χώρος σου είναι αυτό που πιο πολύ σέβεσαι και δε θέλεις να επεμβαίνει κανείς σε αυτόν.Είναι σαν το μυαλό σου.Περίεργο δεν είναι;
Να θέλεις να ανοίγεις πόρτες στην ψυχή σου και όχι στο μυαλό σου;
Εμένα δε μου φαίνεται τόσο περίεργο.Ο καθένας έχει το κάστρο του.
Θα βγείτε έξω να χορέψετε, θα κάνετε βόλτες, θα ακούτε κόσμο να σας λέει ιστορίες που δε σας πείθουν, θα χαμογελάτε, θα κάνετε τα πάντα, δε θα ξεχνάτε ποτέ.

Αν μπορούσα να σας δείξω την ευτυχία μου σημερα, θα ήταν κλεισμένη στο δωμάτιο της με χαμηλό φωτισμό, θα κοίταζε έξω τα φωτάκια από τα άλλα σπίτια, θα συμμάζευε υπό την υπόκρουση της κρυστάλλινης πλέηλιστ του Κασετόφωνου που μπορείτε να ακούσετε κι εσείς εδώ ,θα κρεμούσε στον αέρα ένα ροζ φόρεμα που μοιάζει με χτένι της θάλασσας και θα ονειρευόταν για να μην έχει χρόνο να σκεφτεί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου