Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

BITTER WAY.

Ακούω  "Θέλω να σ' αγγίξω κι είσαι πάλι μακριά
γράφω μόνο δυο λέξεις κι είναι πάλι πολλά
μα τι φταίει αυτός ο κόμπος που δε λύνεται
Θέλω να σε ξεπεράσω μα δεν γίνεται",  του Φοίβου.
Την ώρα που ποδηλατούσα σήμερα, σκεφτόμουν πόσα πράγματα έχω προσπαθήσει να πω, πόσα έχω πει και πόσα χάθηκαν μέσα σε σκέψεις.
Tελικά αυτά που ήθελα ουσιαστικά να εκφράσω, ήταν αυτά που στο τέλος έγιναν μουντζούρες.
Πόσο αξίζει μια μουντζούρα, δεν το είχα υπολογίσει.
Γι'αυτό και τόσες λέξεις καθαρές και καλογραμμένες πήραν τη θεση τους.
Προδοσία είναι ο λόγος.
Οι λόγοι μας γίνονται μίλια και μας χωρίζουν.
Όλα μας χωρίζουν.
Ακόμα και οι λέξεις να μην υπήρχαν.
Το φιλί που μου έδωσες στο μέτωπο.
Τίποτα δε με έστειλε πιο μακριά από αυτό.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου