Τρίτη, 23 Ιουλίου 2013

ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ.

Τη βλέπει από το παράθυρο του κάθε μέρα.
Κάθε πρωί που ξυπνάει δένει τα μαλλιά της σφιχτά.
Η μόνη φορά που τα λύνει είναι στη μπανιέρα.
Εκεί που φαντάζεται να ακούει την καρδιά της να χτυπά τρομαχτικά γρήγορα.
Απ'έξω ακούγεται ένα βουητό μόνο που μαζί με τον παλμό κάνουν ένα δυνατό μπιτ.
Κουνάει τα χέρια και τα πόδια σιγά σιγά.
Μουρμουρίζει ύμνους σε ακαταλαβίστικα και θυμάται την πρωινή προσευχή που πάντα έχανε στο σχολείο.Χορεύει.
Κάνει πάρτυ με φιλους που ο καθένας χορεύει με τον τρόπο του.
Αυτή πηγαινει να χορέψει πάντα κοντά στο φως και στο ηχειο.
Δείχνει ευτυχισμένη.
Κάθε πρωί φιλάει τον ώμο της και χαιδεύει τα μπράτσα της σταυρωτά.
Εύχεται μια μέρα να τη φιλήσει αυτός.
Μια μέρα θα την ακολουθήσει όταν θα είναι μόνη στο δρόμο.
Δε θα της μιλήσει, απλά θα μυρίσει το άρωμα που θα αφήσει πίσω της και θα ακούσει τον ήχο του βήματος της.
Ισως να την τρομάξει άθελά του, ίσως να νομίζει πως είναι κάποιος τρελός ή πως είναι απόπειρα βιασμού.
Τη φαντάζεται να ουρλιάζει και να σφίγγει τους μυες του προσώπου της.
Αναρωτιέται τι γλώσσα μιλάει.
Τη βλέπει να καθαρίζει όλο το σπιτι με επαναλαμβανόμενες κινήσεις.
Τη φαντάζεται να έρχεται σε οργασμό.
Θα ηθελε να τη βλέπει γυμνή όλη μέρα.
Τη φαντάζεται να αιμορραγεί σαν να είναι η πρώτη της φορά.
Ακούει σχεδόν τα βογγητά.
Νιώθει άρρωστος, ψάχνει να την βρει με το βλέμμα του.
Θέλει να τη γνωρίσει τόσο παθιασμένα.
Δεν αντέχει, το πάθος τον κυριεύει.
Καλύτερα να μην τη γνωρίσει ποτέ, όσα αγαπάει θέλει να τα πνίξει.
Καλύτερα να τη φαντάζεται για πάντα όπως θα ήθελε.
Δυναμώνει τη μουσική στο σπίτι του, τραβάει ένα όπλο που έκρυβε από φόβο χρόνια τώρα κάτω από το κρεβάτι και πυροβολεί τον εαυτο του από το πλάι του προσώπου.
Αυτή πηγαίνει στον καθρέφτη.
Τη βλέπει για τελευταία φορά να λύνει τα μαλλιά της.



2 σχόλια: