Κυριακή, 11 Αυγούστου 2013

ΤΟΥ Ε.Χ. ΓΟΝΑΤΑ.

Αυτές τις μέρες δεν έχω πρόσβαση στο ιντερνετ και έτσι έχω αφοσιωθεί σε τέσσερα πράγματα.
Να διαβάζω, να γράφω, να αποχαιρετώ το Βερολίνο και να κοιμάμαι.

Διαβάζοντας θυμήθηκα πόσο πολύ αγαπώ κάποιους ανθρώπους.
Ενας από αυτούς είναι ο Γονατάς.
Σας παραθέτω τον ''Σκαντζόχερο".

Πάνω στο λόφο, ένας σκαντζόχερος μπαίνει και βγαίνει σε μια τεράστια άδεια γλάστρα. Είναι πολύ μεγάλη για το σώμα του η τετράγωνη γλάστρα, όμως αυτός επιμένει πως κάποτε θα καταφέρει να τη γεμίσει χωρίς τη βοήθεια κανενός.
«Με τα χρόνια μεγαλώνω, μεγαλώνω και κάθε φορά τη γεμίζω και λίγο περισσότερο», σκέφτεται• «τότε θα ξεκουραστώ, σαν έρθει η μέρα που θα βουλώσω με το κορμί μου κάθε γωνιά».
Κι εξακολουθεί να μπαινοβγαίνει στη γλάστρα.
Ποτέ δεν παίρνει είδηση απ' ό,τι γίνεται γύρω του. Όχι πως είναι αδιάφορος. Είναι μονάχα αφοσιωμένος στο σκοπό του. Έπειτα είναι και κωφάλαλος.
Κάποτε όμως, με τα χρόνια, θα τη γεμίσει τη γλάστρα του, ακόμα κι αν χρειαστεί ν' αλλάξει σχήμα και να γίνει τετράγωνος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου