Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2013

DIE LETZTE NACHT.

Ακόμα προσπαθώ να πάρω σωστές ανάσες.

Οι παλμοί μου έχουν ανέβει και νιώθω την καρδιά μου να κινείται γρήγορα σαν να θέλει να εκραγεί.
Μόλις βγήκα από το μπάνιο.
Ντύνομαι, βάζω την τελευταία ιδέα κρέμας καρύδα που έμεινε στο σωληνάριο και κουκουλώνομαι στο πάπλωμά μου.Tα ρούχα από το τελευταιο πλυντήριο είναι απλωμένα στην αναμονή.Προτελευταίο βράδυ που κοιμάμαι εδώ.
Προτελευταίο βράδυ αυτό είναι το σπίτι μου, το κρεβάτι μου, η γειτονιά μου, ο συγκάτοικός μου, οι δρόμοι που κάνω βόλτα, η πόλη μου, το ποδήλατό μου, η χώρα μου.
Στην είσοδο του δωματίου είναι ξαπλωμένες ανοιχτές βαλίτσες.
Τι να χωρέσω αναρωτιέμαι μέσα μου.
Τα πράγματά μου είναι ελάχιστα, το μυαλό μου δεν μπορώ να μαζέψω με τίποτα.
Ακόμα δεν έχω καταλάβει τί έχει γίνει.
Μπαίνω στο μπάνιο και κάθομαι μέσα μέχρι το νερό να με σκεπάσει.
Παρατηρώ τις αργές κινήσεις μαλλιών να καλύπτουν το σώμα μου, προσπαθώ να ακούσω καλύτερα, κάνω απολογισμό.
Σκέφτομαι πόσα έκανα, πόσα άλλαξα.
Νιώθω ευτυχισμένη με τον εαυτό μου.
Κατάφερα να κάνω διάλειμμα και να χτίσω κάτι νεό από το μηδέν.
Σταθερά μικρά βήματα, μόνο όταν τα νιώθω φυσικά να γίνουν.
Όχι πίεση και καταναγκασμός, σεβασμός.
Η ζωή είναι πιο ρευστή κι από το νερό που τρέχει στα χέρια μου αυτή τη στιγμή.
Ωστε έτσι κλείνει αυτός ο μικρός κύκλος στη ζωή μου.
Ο κύκλος του νερού μου.
Με τη σιωπή και την ατμόοφαιρα που του ταιριάζει.
Με την κλειστοφοβία που πάλεψα.
Με τη σεξουαλικότητα, την επικοινωνία, τις ανάγκες και τη φιλία που εξερεύνησα.
Με τα όρια που θέλησα να βάλω και να σπάσω.
Όλα εσωτερικά.Εκεί που πρέπει να ειναι.
Κάθε μέρα να λέω στον εαυτό μου ότι μπορώ και να μπορώ.
Κάθε μέρα να γίνομαι το εργαλείο για την ευτυχία.
Χωρίς υποτακτική, μόνο οριστική.
Χωρίς απόλυτα, μόνο σχετικά.
Αφήνω το νερό ενώ είμαι ακίνητη να φύγει μέχρι να νιώσω ακόμα και το σώμα μου βαρύ σαν να ρουφιέται μαζί του.
Ετσι, έφτασα εδώ που είμαι τώρα με καρδιά να χτυπά σαν τρελή για να πάρει ανάσες.
Με μάτια στο ταβάνι και μόνο φως αυτό από την οθόνη,σκεφτομαι τις άπειρες νέες εικόνες που απέκτησα για να με συνοδεύουν στη ζωή μου και να με βοηθήσουν να δημιουργήσω άλλες.
Είναι σημαντικό να μάθεις να μένεις μόνος.
Και ακόμα πιο σημαντικό να βρεις την ισορροπία που υπάρχει πριν η ελευθερία γίνει απόλυτη μοναξιά.
Εμπιστοσύνη στον εαυτό. Είναι ο μόνος που υπάρχει για τον καθένα.
Εγώ ίσον εαυτός και άλλος.
Αν παλέψουμε για το πρώτο ουσιαστικά, τότε το δεύτερο θα το συμπληρώσει.
Καλη νύχτα.

8 σχόλια:

  1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Άκουγα αυτό (http://www.youtube.com/watch?v=qUMJe5sjstk), διάβαζα εσένα, έκλαιγα λίγο, σκεφτόμουν πόσο αντιστρόφως παράλληλες ζωές έχουν οι άνθρωποι, πόσες αρχές στων άλλων τα τέλη και το αντίθετο, πόσος φόβος για τις αρχές, πόση λύπη για τις επιστροφές, πόσοι αποχωρισμοί και πόσα στέρνα δυσκολεύονται να ανασάνουν. Ό,τι μα ό,τι πιο όμορφο εύχομαι :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "Και ακόμα πιο σημαντικό να βρεις την ισορροπία που υπάρχει πριν η ελευθερία γίνει απόλυτη μοναξιά"

    αν γίνε η απόλυτη μοναξιά, τότε είναι συνέπεια πράξεων επειδή δεν ισχύει το παρακάτω

    "Εμπιστοσύνη στον εαυτό. Είναι ο μόνος που υπάρχει για τον καθένα"

    Αν αυτό ισχύσει, τότε διαφωνώ με αυτό που λες. Στις πόσες φορές δεν ισχύει; Νομίζω ότι μινιμαλίζεις λίγο. Πολύ καλό. Μπράβο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. μπραβο ευτυχιαρα μου!
    δωωωωωωωωσεεεεεεεεεεε λεμε!
    αντε τωρα στην Αθηνα,θα τα κανουμε ολα ταναπου!
    καθε μερα!
    δε θα αφησουμε τιποτα αγαμητο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή