Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2013

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ ΤΗ ΦΡΙΝΤΑ.


Σε είδα πάλι στον ύπνο μου. Περπάτησες στην πλατφόρμα 31.Σε είδα με την άκρη του ματιού μου.Στάθηκες και περιμένεις το τρένο. Παρατηρώ την μεγάλη βαλίτσα που κρατάς σφιχτά στα χέρια.Δεν ήξερα αν κινείσαι ή όχι. Κοιτούσες συνέχεια μπροστά. Κάποια στιγμή έκατσες πάνω της  βάζοντας και εκείνη σε θέση να κοιτάει σε αναμονή. Όταν μπήκα μέσα μπερδεύτηκα στο χάος με τις εφημερίδες και τα τσιγάρα. Σκεφτόμουν ότι μπήκα σε λάθος εποχή, σε λάθος χωροχρόνο. Εψαξα το άρωμά σου και το έντονο κυπαρρισί της δερμάτινης βαλίτσας. Όλοι κινούνται. Εσύ όμως, έρχεσαι και κάθεσαι απέναντί μου, γυρνώντας το πρόσωπο σου ώστε να χαμογελάσεις ντροπαλά και γοητευτικά. Όσο σου πάει. Οι αναλογίες του προσώπου και οι μαύρες τρίχες στο λευκό δέρμα, μου θυμίζουν τη Φρίντα. Όλα πάνω σου μοιάζουν ατελή και αυτό σε κάνει ακόμα πιο τέλεια. Όσο κοιτάζεις έξω στη διαδρομή, θέλω να  χαιδέψω το κόκκινο κραγιόν να δω αν ξεβάφει. Δεν κοιτάω πια το χρώμα της βαλίτσας. Μόνο τα δικά σου χρώματα θυμάμαι πια. Ακουμπάς απαλά το χέρι στη φούστα. Μου θυμίζει τον τρόπο που ξεκουραζε η γιαγιά μου τα χεράκια της μετά το κέντημα. Τα μαλλιά μου είναι πιο γκρίζα από ποτέ, σκέφτομαι μπλεγμένη στα χρώματά σου. Σφίγγω την παλάμη μου. Ξυπνάω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου