Τρίτη, 7 Ιανουαρίου 2014

BAPTISM.

Είμαι πάντα ευτυχισμένη όποτε βρίσκομαι κοντά στο νερό.
Αναρωτιέμαι αν θα μπορούσα να είμαι γοργόνα.
Κάθε φορά που κολυμπώ, νιώθω το μέγεθος του ωκεανού.
Και τότε το μέγεθός το δικό μου αλλάζει και φαντάζομαι πόσο μικρη είμαι.
Είμαι όμως κι ένα μικρό κομμάτι αυτής της γης.
Το αίσθημα του να ανήκεις.
Όχι σε σένα, όχι σε κάποιον.
Γι'αυτό, το αίσθημα του να ανήκεις στη φύση, παραμένει συνώνυμο της ελευθερίας.
Όταν βγαίνω από τη θάλασσα, νιώθω σαν να έχω βαφτιστεί ή ξαναγεννηθεί.
Ξανά από την αρχή.

Μόλις δω καθαρά πάλι, συνειδητοποιώ πόσο μεγάλη ανάγκη έχω την ηρεμία αυτή στη ζωή μου.
Το νερό εμπνέει το αίσθημα και τις ανάγκες. 
Να ζήσω, να θυμηθώ, να αφήσω χώρο, να κινηθώ και να αναπνεύσω.
Από τότε που βρίσκω τον εαυτό μου στο παρελθόν, δεν έχω αλλάξει.
Πάντα το φοβάμαι το νερό για τη δύναμή του.
Ή για τη δική μου αδυναμία.
Και τόσο με γοητεύει.

1 σχόλιο: