Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2014

ΕΥΤΥΧΙΑ ΣΟΥΡΩΤΗΡΙ.

Αφοσιώνομαι σε όλα.
Και τα φλερτάρω.
Σαν να μην έχει κορεσμό.
Σαν να μη φοβάμαι τίποτα.
Σαν να μη φοβάμαι τις νέες ανάγκες.
Σαν.
Αφοσιώνομαι στο να ξενυχτάω.Χωρίς να θέλω ή να αντέχω.
Αφοσιώνομαι στο να μη βλέπω όσα δεν μπορώ να διαχειριστώ συναισθηματικά.
Αφοσιώνομαι στο να μη δίνω σημασία σε όσα θεωρώ χαζά ή κακά. Και είναι πολλά.
Τα παγωμένα μου ποδια κάνουν βόλτες μέσα στο σπίτι.
Σταματώ μπροστά στον καθρέφτη σαν με βηματισμό παρέλασης.
Μένω εκεί να με κοιτάω. Τόσο κοντά που δεν μπορώ να δω όλο το πρόσωπο.
Δεν καταλαβαίνω τίποτα, δεν εκπλήσσομαι, τι κι αν κοιτάω τον εαυτό μου.
Εχω τάσεις αυτοκαταστροφής.
Ο καθρέφτης ανάμεσα σε μένα και μένα.
Νιώθω σαν επιδειξίας.
Τι κουραστικό που είναι να φαίνεσαι.
Μπαίνω σε παλιές ψυχολογίες που μάλλον έκαναν τον κύκλο τους και ξαναήρθαν.
Σκάω και βαριέμαι ταυτόχρονα.
Θέλω να βγω να περπατήσω μέχρι να μην αντέχω άλλο και σκέφτομαι τα γαμημένα τα σπασμένα πεζοδρόμια, τις κόρνες και την ηλιθιότητα που με ενοχλούν στη συνύπαρξη.
Απαγορεύω στον εαυτό μου να θέλω να φύγω. Όχι ακόμα.
Σκέψεις απανωτές και ζυγαριές δύναμης.
Η μια σέρνει την άλλη από τα μαλλιά και η τελευταία πιάνει κι εμένα μαζί για να μην μπορώ να κοιμηθώ.
Αν τα μάτια μου κλείσουν, βρίσκομαι σε αγχωτικό πειραματικό φιλμ του '80 σε βιντεοκασέτα.
Η βιντείλα με αναστατώνει ακόμη πιο πολύ, με στέλνει πίσω.
Ξαφνικά αναρωτιέμαι πότε πέρασαν τα Χριστούγεννα.
Δεν το καταλαβαίνω πως κυλάει ο χρόνος, το υπόσχομαι.
Τρομοχρόνος.
Ακόμα κι αυτό που με τρομάζει, δεν με εκπλήσσει.
Αναζητώ έκπληξη.
Η σκέψη την έχει ισοπεδώσει και αυτό με ενοχλεί.
Ολα ισοπεδωμένα, φλατ.
Ετσι είναι οι ανάγκες που ξέμειναν, διαπιστώνω.
Δεν τις θέλω, θέλω τις παλιές.
Τις τρισδιάστατες.
Σ'αυτές που τουλάχιστον υπάρχει ομορφιά.
Αυτές που θυμίζουν ότι το να νιώθεις μόνος καλύτερα απ'ότι με οποιονδήποτε άλλο, ίσως είναι και επικίνδυνα ασφαλές εκτός από λυτρωτικό.
Αυτές που σε φοβίζουν ότι ίσως να μην μπορείς με άλλους.
Αυτές που παραδέχονται πως κάτι σου λείπει.
Αυτές που φωνάζουν πως το να ανοίξεις χώρο για κάποιον, σημαίνει πως θα πρέπει να αντέξεις το κενό του.
Αυτές που μαθαίνουν να αντέχουν τα κενά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου