Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014

ΜΑΣΚΑ ΗΛΙΟΥ.

Οι μικροί άνθρωποι δεν μπορούν ν’ ακούν βαρείς ήχους.
Με τις γαργάρες όμως γελάμε όλοι.

Ωραίο ήταν και τ’ απόγευμα σήμερα. 

Ακόμα έχω στα χέρια μου τη μυρωδιά του.
Όχι βέβαια του απογεύματος αλλά του σώματός του.
Αλλά δεν μπορώ να του μιλήσω για το απόγευμα.
Δε θα με καταλάβει. Μετά έκλαψα
Μου λέει : «Μου τη δίνει όταν κλαις»
Δεν κατάλαβα τι εννοούσε και δεν τον ρώτησα.
Μιλάμε και δεν καταλαβαινόμαστε.
Γι’ αυτό κοιταζόμαστε 
συχνά και πολλή ώρα.
Φτάνει πια.



Τώρα είμαι στη μέση του δρόμου. 
Ησυχία εντελώς.

Απογευματινός ήλιος, αλλά πίσω από τα σπίτια
και τους κήπους στέκομαι. 
Είμαι σε τέλεια αρμονία.
Δεν έχω καμία υποχρέωση, 
και κανένας δεν έχει
καμία υποχρέωση 
απέναντί μου.


~διάλειμμα το Σάββατο, Μάσκες Ηλίου, Λένα Πλάτωνος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου