Δευτέρα, 12 Μαΐου 2014

SUPERMASSIVE BLACK HOLES.

Ανοίγω νέο παράθυρο.
Τα παράθυρα στον υπολογιστή έγιναν τα μόνα παράθυρα για ανάσα.
Θανατηφόρα η αρρώστια που κυκλοφορεί τελευταία έξω.
Όλοι κλεισμένοι στα σπίτια τους.
Κυκλοφορούν μόνο αυτοί που έχουν ήδη μολυνθεί ή αυτοί που αγνοούν.
Επικοινωνούμε με σήματα τωρα όσοι είμαστε μέσα και ειναι σαν να έχουμε ξεχάσει πως είναι να βρισκόμαστε, να βλεπόμαστε, να αγγιζόμαστε.

Οι επαφές μας.
Χιλιάδες.
Η επαφή μας.
Καμία.


Μια μαύρη τρύπα έρχεται και κάθεται στο μπαλκόνι μου να ξεκουραστεί από τη δουλειά.
Της ανοίγω να μπει και τελικά μπαίνω εγώ σ'αυτή.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου