Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

PSYCHOGEORGAPHY.


Οι πόλεις δε σχεδιάζονται ως σύνολα.
Η ανομοιομορφία δημιουργεί μια ασαφή εικόνα.
Ετσι, το μάτι του θεατή πέφτει σε επιμέρους λεπτομέρειες.
Τα παράθυρα,τα μπαλκόνια, τα σπίτια ολόκληρα δημιουργούν σχέσεις μεταξύ τους.
Το ένα ειναι ψηλό, γιατί το άλλο είναι χαμηλό, το μεν μοντέρνο το δε κλασικό, το ένα ογκώδες το άλλο ελαφρύ.
Οι σχέσεις στο χώρο είναι σχέσεις οργανικές.
Το κενό ανάμεσα, οι αποστάσεις των κτηρίων, η πυκνότητα των διαμερισμάτων.
Τα κτήρια των μεσοδιαστημάτων, τα κτήρια που έκλεισαν τη θέα κάποιου, τα κτήρια που χτίστηκαν γιατί υπήρχε ανάγκη στέγης, τα εμβόλημα κτήρια, τα κτήρια που στέκουν μόνα.
Αισθητικοί διάλογοι του παραλόγου.
Τα κτήρια δινουν συμπεριφορές στους ανθρώπους.
Σχέσεις έλξης κι απώθησης.

Μπαλκόνια αντικρυστά που συνομιλούν, υπεροπτικές ανεξαρτητες ταράτσες, ομοιογενοποιημένα γραμμικά πρακτικά τετραγωνάκια, συμβιωτικές γειτονιές ή απρόσωπες μεταμοντέρνες οικοδομές.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου