Κυριακή, 6 Ιουλίου 2014

ΕΡΩΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.

Η ιστορία του ανθρώπου είναι η ιστορία απώθησής του, κατά τον Φρόυντ.

Ο πολιτισμός περιορίζει όχι μόνο την κοινωνική αλλά και τη βιολογική του ύπαρξη, όχι μόνο μέρη της ανθρώπινης υπόστασης, αλλά και τη δομή των ενστίκτων του καθαυτή. 
Απ' την άλλη μεριά, τέτοιος περιορισμός αποτελεί  την ίδια προΰπόθεση της προόδου.
Αφημένα ελεύθερα να έπιδιώξουν τους φυσικούς τους σκοπούς, τα βασικά ένστικτα του άνθρώπου θα ήταν άσυμβίβαστα με κάθε είδους συνειρμό και διατήρηση διαρκείας: 
θα κατάστρεφαν άκόμα κι εκει που ένώνουν. 
Ο άνεξέλεγκτος "Ερως είναι το ίδιο μοιραίος όπως και το θανατηφόρο αντίστοιχό του στοιχείο, το ένστικτο του θανάτου. Η καταστροφική τους δύναμη προέρχεται απ' το γεγονός ότι επιζήτούν μιαν Ικανοποίηση που ο πολιτισμός άδυνατεί νά τούς προσφέρει : 

Τήν Ικανοποίηση καθεαυτή και σάν αύτοσκοπό, όποιαδήποτε στιγμή. 

Γι' αύτό τά ένστικτα πρέπει, ν' άποτραπούν άπ' το. στόχο τους, ν'άνακοπούν στην έπιδίωξή του σκοπού τους. O πολιτισμός αρχίζει όταν ο πρωτογενής σκοπός-η ακέραιη ικανοποίηση αναγκών, εγκαταλειφθεί αποτελεσματικά.Οι μεταπτώσεις των ενστίκτων είναι οι μεταπτώσεις του διανοητικού μηχανισμού μέσα στον πολιτισμό.


O Φρόυντ, περιγράφει τον μετασχηματισμό της αρχής της Ηδονής σε αρχή της Πραγματικότητας.


(Αποσπάσματα σε ελεύθερη σύνθεση 
από το κεφάλαιο, Υπό την Ηδονή του Ερως και Πολιτισμός, Marcuse)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου