Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2014

MORE OFFENSIVE THAN FUCK.

Σήμερα γιορτάζεται το Halloween. 
Κάποιοι ντύνονται φαντάσματα, άλλοι κάτι πιο ευφάνταστο.
Πάντα νευρίαζα βλέποντας τις γυναικείες στολές.
Ο ορισμός του σεξιμού.
Κάποια κορίτσια ντύθηκαν πριγκίπισσες και εξήγησαν καλύτερα απ΄ όλους πως έχουν τα πράγματα.
+1


Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΡΕΑΛΙΣΜΟ.






3/4 super 8mm diary,part autumn- Thessaloniki, Eftychia Iosifidou


















«Είναι μια μέρα, σαν αυτή εδώ,
λίγο αργότερα - λίγο νωρίτερα, 
που ανακαλύπτεις χωρίς έκπληξη
ότι κάτι είναι λάθος
ότι δεν ξέρεις πώς να ζεις
και ποτέ δε θα μάθεις»






Ελεύθερη μετάφραση σε απόσπασμα του Georges Perec από το Un homme qui dort

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

A BLESSED PARENTHESIS.



“As the hours, the days, the weeks, the seasons slip by, you detach yourself from everything. You discover, with something that sometimes almost resembles exhilaration, that you are free. That nothing is weighing you down, nothing pleases or displeases you. You find, in this life exempt from wear and tear and with no thrill in it other than these suspended moments, in almost perfect happiness, fascinating, occasionally swollen by new emotions. You are living in a blessed parenthesis, in a vacuum full of promise, and from which you expect nothing. You are invisible, limpid, transparent. You no longer exist. Across the passing hours, the succession of days, the procession of the seasons, the flow of time, you survive without joy and without sadness. Without a future and without a past. Just like that: simply, self evidently, like a drop of water forming on a drinking tap on a landing.” 


― Georges PerecThings: A Story of the Sixties; A Man Asleep

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

22: ΓΕΝΕΘΛΙΑ 2014.



Σήμερα είναι τα γενέθλιά μου.
Έγινα 22.
Ευχαριστώ ολόψυχα όλους για τις ευχές, τα μηνύματα, τα τηλέφωνα, τα δώρα, τις τυπικότητες, τις αγκαλιές, τα χαμόγελα, τα γράμματα και την αγάπη.
Νιώθω πολύ τυχερή.
Κάθε χρόνο τέτοια μέρα κάνω ένα απολογισμό, ζω ήρεμα και προσπαθώ να συνειδητοποιώ πόσο ευτυχισμένη είμαι.
Μέχρι στιγμής η μέρα είναι γενναιόδωρη και σκέφτομαι πως ακόμα και αν ο χρόνος με αγχώνει, η ζωή μου ήταν και είναι τόσο γεμάτη που δεν μπορώ να έχω κανένα παράπονο.
Από μικρή οι άνθρωποι που είχα γύρω μου γιόρταζαν με τις χαρές μου και με έκαναν να νιώθω σημαντική για αυτούς, να νιώθω πως μου εύχονται με ειλικρίνεια να έχω τύχη, να είμαι δημιουργική και ευτυχισμένη. 
Πιστεύω πολύ, όπως λέει και ένας καλός μου φίλος, στα παραμύθια 
με έναν ντοκιμαντερίστικο τρόπο. 
Όντως, η ζωή είναι μαγική αν τη ζεις έτσι.
Αυτό είναι και το καλύτερο δώρο που έχω πάρει.
Η αγάπη αυτή που έχω λάβει, γιατί με έχει κάνει να ζω με τη γενναιότητα ή το θράσος ή τη φαντασία ότι μπορώ να συνεχίζω να κάνω αυτά που επιθυμώ/νιώθω/σκέφτομαι χωρίς να φοβάμαι στα εμπόδια. Και αυτό είναι κάτι που θα θελα να μπορώ να επιστρέφω κι εγώ στους άλλους. 
Πολλή αγάπη και ευχαριστώ.

Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

ΔΙΠΛΗ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ!















Για όσες-όσους είναι στη Θεσσαλονίκη!

Διπλή προβολή για διπλό σκοπό.

Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2014.
Στο Art Core.
Στις 21:00
Είσοδος ελεύθερη.


1.Σκοπός ένα
Να προβληθούν οι μικρού μήκους ταινίες μου She και Hétérotopie, στην πόλη μου, τη Θεσσαλονίκη. 
Και για πρώτη φορά μαζί. 
(Αναλυτικά πιο κάτω, οι περιγραφές των ταινιών, διάρκεια, και links σχετικών συνεντεύξεων.)

2.Σκοπός δύο:
Ετοιμάζω ταινία μεγάλου μήκους. 
Για να γίνει, χρειάζεται στήριξη.
Στόχος είναι να καταφέρουμε να μαζέψουμε χρήματα για τα άμεσα τρέχοντα έξοδα που θα προκύψουν. 
Στο πλαίσιο της προβολής, θα υπάρχουν καρτ ποστάλ των ταινιών που μπορείτε να προμηθευτείτε καθώς και κουτί ελεύθερης συνεισφοράς, το οποίο θα συνοδεύεται με κείμενο που θα εξηγεί την προσπάθεια χρηματοδότησης και πως μπορεί να λειτουργήσει.


~
Θα χαρώ πολύ να μοιραστώ τις ταινίες μου μαζί σας
Θα είμαι ευγνώμων αν βοηθήσετε η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία μου να γίνει πραγματικότητα.
Θα ακολουθήσει party για όποιον θέλει.


Για τις ταινίες:

She - Βerlin 2013, 12' 40''
«Χωρίς τις συνδέσεις υπάρχει μόνο η απόσταση.Εγώ, εσύ, εμείς.Αυτή »

http://eytyxia13.blogspot.gr/2013/09/she.html

Hétérotopie - Athens/Thessaloniki 2014, 8' 40''
«O χώρος ορίζεται από το άτομο και το άτομο από το χώρο του. Παρατηρώ. Δεν είμαι εκεί, άρα είμαι εδώ. Παρατηρείτε. Οι σκέψεις μου υπάρχουν επειδή υπάρχουν θεατές.»

http://eytyxia13.blogspot.gr/2014/09/heterotopie.html

Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2014

ΕΝΑ ΝΕΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ.

Θέλω να απολογηθώ.
Επειδή δε γράφω τόσο συχνά πια.
Δεν τις ξεχνάω τις ιστορίες ενός αρτόμου όμως, όχι.
Αντιθέτως.
Θέλω να μοιραστώ πόσο μου λειπουν.
Το σκεφτόμουν όλη τη νύχτα σήμερα.
Μου τελείωσαν αυτά που θέλω να γράψω δημοσίως; Κουράστηκα;
Μεγάλωσα; Βαρέθηκα; Όχι.
Δεν έχω ιστορίες;
Τι ιστορίες θέλω να πω;
Για τις επιθυμίες;
Δεν με ικανοποιεί τίποτα.
Θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής εδώ, είναι το ημερολόγιό μου.
Φοβάμαι μην το παρατήσω με τις δουλειές και το λίγο μου χρόνο.
Νιώθω σαν Πήτερ Παν που μεγαλώνει. Το μπλογκ, το αρτομόσπιτο, η Αθήνα, η σχολή.
Πως κύλησαν όλα.
Η μόνη μου ιστορία σήμερα είναι πως νιώθω σαν χαζομαμά.
Δεν έχω νιώσει ποτέ μου τόση αγάπη για κανέναν και το πιστεύω αυτό που λέω.
Ίσως για αυτό να μην ξέρω τι να πω.
Βιώνω ένα νέο αίσθημα.
Αυτό ειναι.
Κάπου λοιπόν, φυσώντας τη μύτη μου και κουκουλωμένη στο γνωστό καναπέ, ανάμεσα σε κοτόσουπα, σε σονάτες του Chopin και σε ένα μικρό πλασματάκι που κοιμάται στα πόδια μου, ανακάλυψα πως έχω ένα νέο αίσθημα.
Kι αυτό αν δεν λέγεται αγάπη ή ευτυχία, δεν ξέρω πως να το περιγράψω καλύτερα.