Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ.

Παλιά του έλεγα πως μοιάζει με αλεπουδάκι.
Κάνουμε καιρό να μιλήσουμε, αλλά η αγάπη είναι αμοιβαία.
Αυτός γυρνά από ταξίδια του στην Ευρώπη και μου στέλνει σε φωτογραφία ετεροτοπίες που φωτογράφιζε γιατί ήξερε ότι θα μου αρέσουν.
Ακόμα να του στείλω την καρτ ποστάλ του, όλο το ξεχνάω.
Αυτός μου έχει στείλει ήδη δύο γράμματα.
Ενα από την Αμερική γεμάτο δώρα κι ένα από την Ισπανία.
Η μητρική του γλώσσα είναι αγγλικά, οπότε εγώ δεν δυσκολεύομαι. 
Ετσι αρχίζουμε να παίζουμε το παιχνίδι μας: να μιλάμε διαφορετικές γλώσσες μέσω μεταφράσεων.
Αυτός μου απαντά στα ελληνικά (που δεν ξέρει) , εγώ του γράφω στα ισπανικά (που δεν ξέρω) και η συζήτηση γίνεται σουρρεαλιστική.
Ποτέ κανένας μας δεν λέει σωστά ολόκληρη φράση κι έτσι είναι πιο αστείο.
Καταλήγουμε να ψάχνουμε σπίτια σε πόλεις του κόσμου μέσω δορυφόρου.
Είμαστε ανάμεσα σε Βερολίνο, Παρίσι, Κούβα και Θιβέτ.
Προφανώς, οι δύο πρώτες πόλεις είναι δικιά μου επιλογή και οι δύο δεύτερες, δικές του.
Ρούχα μαζί που πλύθηκαν κι έχουνε γίνει ροζ.
Τι ωραία που θα ήταν να είναι έτσι απλά όλα.
Βρίσκω τυχαία χθες ένα πλεχτό κασκόλ με σχέδιο μιας αλεπούς.
Του στέλνω στη γλώσσα του πως τον βρήκα τυχαία κεντημένο κάπου και του στέλνω τη φωτογραφία. 
Του λέω πως αυτό το κασκόλ του πάει καλύτερα από όλα.
Μου γράφει στα ελληνικά και είναι η πρώτη φορά που μια πρόταση του είναι ολόσωστη: 
Θα προτιμούσα το χέρι σου γύρω από τον ώμο μου.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου