Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2015

ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝΤΑΣ ΜΑΥΡΕΣ ΤΡΥΠΕΣ.

Μια μεγάλη μαύρη τρύπα.
Η μαύρη τρύπα είναι ο κόσμος που φτιάχνω στο μυαλό μου.
Η μαύρη τρύπα είναι η φαντασία μου.
Η μαύρη τρύπα μου ρουφάει γλυκά τον εγκέφαλο.
Μου αρέσει και με φοβίζει.
Φτιάχνω συνεχώς μαύρες τρύπες.
Θέλω να πέφτω μέσα τους και να χάνω το μέγεθός μου.
Να γίνομαι πολύ μικρή, να γίνομαι τεράστια, να αλλάζω ηλικίες, σχήματα.
Να ζω μέσα τους,να στέκομαι, να τις κοιτάω, να ξεκουράζομαι, να τις αφήνω να με στέλνουν εκεί που θέλουν με την δυνατή τους φόρα.
Στις μαύρες τρύπες μου είναι όλα σχετικά.
Φτιάχνω κόσμους και γίνομαι μέρος τους.
Καμία απόσπαση.
Όποιος δεν είναι μέρος τους, δεν υπάρχει.
Όποιος δεν στροβιλίζεται δεν τον έχει ρουφήξει ακόμα.
Εμείς θα πνιγόμαστε ευτυχισμένοι.


Ρουφηγμένη στη μαύρη τρύπα μου. Σκηνοθετώντας Ηλέκτρες, 2015.
Φωτογραφία: Δανάη Παναγιωτίδη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου