Τρίτη, 19 Μαΐου 2015

ΧΗΡΕΣ.


Τις προάλλες στο δρόμο συνάντησα μια αράχνη.
Πλησίαζε μια γιορτή που γινόταν στη χωματερή.
Από μακριά, τα λεπτά και ψηλά της ποδαράκια φαίνονταν σαν να μπλέκονται.
Όμως αυτή, ήξερε πολύ καλά να πατάει σ'αυτά.
Ήξερε να κρατάει το ρυθμό και όποτε χρειάζεται να επιταχύνει, να επιβραδύνει και καμιά φορά να χορεύει κιόλας.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου