Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

γιατί η ζωή που ζούμε δε χορταίνει με οξυγόνο


Φοβάμαι το μυαλό μου δε θ αντέξει
Νιώθω πως πρέπει να αρχίσουν νέοι αγώνες,
για να περάσουν τα αισθήματά μου τέτοιες πόρτες

γιατί το χέρι μου απόψε ως τα νύχια μου πονάει
και νιώθω την καρδιά μου ν αγωνίζεται να πάψει να χτυπάει

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου