ΕΛΑΦΡΟΪΣΚΙΩΤΗ

Εδω και μέρες αποφάσισα να μην κοροιδεύω τον εαυτό μου πια και να μείνω με τη μιζέρια μου μέχρι που να αδειάσω τελείως από αυτήν και να κάνω χώρο για τα καλά και χαρούμενα.
Η θλίψη,βέβαια,δύσκολα φεύγει.(Τί κανουμε που γεννηθήκαμε μελαγχολικοί;)
Ετσι, έβαλα το λευκό δαντελένιο vintage φορεματάκι μου, πήρα μία μεγάλη μαξιλάρα, βυσσινάδα,έκατσα μπροστά στο λάπτοπ και με συνεχείς εφοδιασμούς καρύδας(ναι,την έσπασα) και άλλων τροπικών φρούτων και μερικά ποτηράκια γάλα, έβαλα μουσική,είδα μερικά επεισόδεια, καναδυό ταινίες,διάβασα,χόρεψα,μίλησα,έψαξα,ενημερώθηκα,είδα πολλά και διάφορα και κάηκα λίγο..
Πάω για ύπνο.
Όχι,δεν άδειασα ακόμη.Αλλά νομίζω πως αύριο θα βγω έξω και θα γεμίσω και λίγο.