ΜΠΛΟΥΜ.

Θυμάμαι που πήγαινα κολυμβητήριο,ήμουν γύρω στην πρώτη δημοτικού.Παιδάκι.
Με το ζόρι να πλησιάσω το νερό.
Πάντα φοβόμουν.
Κατατρομαγμένη μάζευα όσο εγωισμό και κουράγιο είχα και έμπαινα μέσα.
'Εκανα όσα κολπα μπορούσα για να γλιτώσω.Κρύφτηκα στο τμήμα με τα μικρότερα που δεν τα έβαζαν στη μεγάλη πισίνα,προσποιούμουν πονόκοιλους και την έκανα με ελαφρά πηδηματάκια για τα αποδυτήρια,"ξεχνούσα" το σκουφάκι/μαγιώ και άλλα χαριτωμένα.
Θυμάμαι που καθόμουν μόνη και έτρεμα σαν το ψάρι μέχρι να με λυπηθεί και να με μαζέψει η μαμά μου για να φύγουμε.
Χμμ,ώρες ώρες λυπάμαι που δεν έμαθα να κολυμπάω καλά.
(Δίκιο είχε η μαμά,που με πίεζε.)
Τώρα πνίγομαι σε μια κουταλιά νερό.