ΑΝΤΙ-ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.


http://26.media.tumblr.com/tumblr_m0blysGMNm1qzjwzno1_500.jpgΘέλω να μιλήσω για μια κατάσταση. Ανύπαρκτη,από αυτές που έχουμε στο μυαλό μας.Πάντα πίστευα στο πεπρωμένο.Με έναν περίεργο τρόπο, ο χρόνος κάποιες φορές συγχρονίζεται με τα ''θέλω'' μας.Είναι αυτό που πρέπει,όταν πρέπει,για το λόγο που πρέπει.Είναι τελειότητα.Και το καλό είναι πως στον έρωτα,αυτό συμβαίνει με δυο ανθρώπους που ενώνονται.Όταν λοιπον,αυτό δε συμβαίνει και εμπλέκεται επιθυμία,είναι περίεργα τα πράγματα.Είμαι τυχερή να νομίζω πως έχω ζήσει στιγμές του "πέπρωται"- και σε αυτό οφείλεται η επιμονή μου σε πράγματα που θέλω ή με πονάνε τόσο έντονα.Αναρωτιέμαι αν το κλειδι αυτης της πρότασης είναι το ''νομίζω".Αυτό που για μένα είναι πεπρωμένο,για κάποιον άλλο είναι αέρας.
Κι εκεί είναι το γαμώτο.Να συναντούν και οι δυο τις ίδιες εικόνες και στιγμές- ο ένας να τις φυλάει και ο άλλος να τις προσπερνά.Το μυαλό προσπαθεί και ξαναπροσπαθεί και τελικά,πάντα μόνο του είναι.Γιατί δεν υπήρχε ποτέ κάτι.
Και φτάνεις στην κατάσταση που παίρνεις φόρα και ετοιμάζεσαι για μάχη και σφίγγεις τα δόντια και μέσα σου πεθαίνεις και φτάνοντας εκεί είσαι μόνος.
Μάχη δεν υπήρξε ποτέ,πόλεμος δε θα γίνει.